بانک مقالات بینایی

هدف: تعيين شيوع يافته هاي چشمي حاصل از مصرف دسفرال در بيماران مبتلا به بتاتالاسمي ماژور.
روش بررسي: اين مطالعه مقطعي بر روي 100 بيمار مبتلا به بتاتالاسمي ماژور انجام شد که حداقل به مدت 3 سال از پمپ دسفرال استفاده مي کردند. بيماران، تحت معاينات کامل چشم پزشکي شامل تعيين ديد رنگ و سنجش ميدان بينايي قرار گرفتند و در 50 بيمار ERG (الکترورنينوگرافي) نيز به عمل آمد.
يافته ها: سن متوسط بيماران 14.4 سال بود. گرچه فقط 9 بيمار از مشکلات چشمي شکايت داشتند (8 نفر از شب کوري و يک نفر از کاهش دايم ديد) ولي 74 درصد بيماران براساس معاينات کامل چشم پزشکي و 100 درصد بيماران ERG شده، دچار درگيري چشمي شده، دچاردرگيري چشمي بودند. آب مرواريد در 43 بيمار ديده شد که شايع ترين شکل آن، نوع قشري بود (69 درصد). ناهنجاري فوندوس در 9 بيمار ديده شد. ديد رنگ در 35 بيمار، غيرطبيعي بود که شايع ترين شکل آن به صورت تريتانوپي (triranopia) بود (80 درصد). نقايص ميدان بينايي در 71 بيمار ثبت شدند که اسکوتوم پاراسنترال، شايع ترين شکل آن بود (94 درصد). ERG در موارد انجام شده، در همه بيماران غيرطبيعي بود که دامنه امواج a و b در مرحله تاريکي (scotopic) به طور قابل توجهي (P<0.001) اختلال را نشان مي داد. ارتباط قابل توجهي بين سن بيماران و مدت مصرف دسفرال با شيوع عوارض چشمي نداشت. همه بيماراني که روزانه به ميزان 40mg/kg يا بيش تر دسفرال دريافت مي کردند؛ علاوه بر نقايص ثبت شده در ERG، اختلال در ميدان بينايي و ديد رنگ نيز داشتند.
نتيجه گيري: دسفرال موجب عوارض چشمي قابل توجهي مي گردد و عامل خطر ساز اصلي، مقدار مصرفي دارو مي باشد. بيماران بايد در فواصل مناسب تحت معاينات چشمي قرار گيرند. ERG در اثبات موارد زودرس سميت چشمي دسفرال بسيار کمک کننده است. در نبود ERG، سنجش ميدان بينايي مي تواند در تشخيص زودرس علايم سميت دارو مفيد باشد.

 نسخه قابل چاپ