بانک مقالات بینایی

هدف: تعيين شيوع انواع اعصاب 3، 4 و 6 مغزي و تظاهرات باليني آن در بيماران ديابتي مبتلا به فلج چشمي.
روش بررسي: اين مطالعه توصيفي در درمانگاه هاي چشم پزشکي و نورولوژي دانشگاه علوم پزشکي يزد از فروردين 1383 لغايت مهر 1384 انجام شد. شکايات و نشانه هاي بيماران بررسي گرديد.
نتايج: مطالعه بر روي 41 بيمار ديابتي با فلج اعصاب چشمي شامل 53.7 درصد زن و 46.3 درصد مرد انجام شد. سن متوسط بيماران 62.5 سال بود و بيش ترين فراواني را بيماران بين 65 تا 75 سال سن داشتند. شکايات بيماران شامل دوبيني (85.4 درصد)، اختلال در وضعيت نگه داري سر (63.4 درصد)، تاري و اختلال ديد (9.8 درصد) و علايم ديگر مثل سردرد، سرگيجه و درد چشم هنگام حرکت (12.2 درصد) بود. شايع ترين عوارض شامل اگزوتروپي (36.6 درصد)، هيپروتروپي (24.4 درصد)، ايزوتروپي (19.5 درصد) و انحراف چشمي مختلط (19.5 درصد) بودند. شيوع انواع فلج اعصاب چشمي عبارت بودند از فلج زوج سوم در 51 درصد، فلج زوج چهارم 24.4 درصد، فلج زوج ششم 19.5 درصد.
نتيجه گيري: مطالعه نشان داد که بيش از يک دوم موارد فلج اعصاب چشمي ناشي از ديابت، مربوط به فلج زوج سوم مي باشد و شکايت عمده بيماران، دوبيني است.