بانک مقالات بینایی

هدف: ارزيابي سير باليني بيماري و اثر بخشي و بي زياني متوترکسات در مهار التهاب داخل چشمي و ارايه نتايج لنزکتومي-ويترکتومي و گونيوسينکيولايزيس در پان يوووييت ناشي از وگت-کوياناگي-هاراداي کودکي (pediatric VKH).
روش بررسي: مطالعه بر روي 20 چشم از 10 بيمار مبتلا به پان يووييت ناشي از VKH کودکي (يعني با شروع در 14 سالگي يا پيش از آن) انجام شد. در همه بيماران، از درمان گام به گام طبي شامل پردنيزولون خوراکي (0.5-1 mg/kg) و متوترکسات تکميلي به صورت خوراکي (mg 7.5-5، يک بار درهفته) در موارد مقاوم استفاده شد. جراحي براي درمان عوارض بيماري از قبيل آب مرواريد داراي اهميت از نظر بينايي و گلوکوم ثانويه به کار گرفته شد که شامل لنزکتومي ويترکتومي پارس يا بدون سينکيولايزيس محيطي قدامي به صورت يک مرحله اي بود. پيامدهاي اصلي مورد سنجش شامل مهار التهاب، ميزان کورتيکواستروييد مورد نياز، حدت بينايي و فشار داخل چشمي (IOP) بودند. حداقل مدت پي گيري 6 ماه بود.
يافته ها: همه بيماران در ابتدا با کورتيکواستروييد موضعي و خوراکي درمان شده بودند. در 6 بيمار، متوترکسات نيز اضافه شده بود. در همه چشمه ها، التهاب کاهش يافت. عوارض جانبي متوترکسات در حد خفيف و گذرا بودند. در 9 چشم از 5 بيمار، لنزکتومي-ويترکتومي انجام شد که در همه موارد موفق بود و موجب هيچ گونه تشديدي در التهاب نگرديد. در 8 چشم IOP بالا بود که در 6 مورد، سينکيولايزيس محيطي قدامي همراه با لنزکتومي-ويترکتومي انجام شد. بعد از عمل، IOP در همه موارد همراه با مصرف تيمولول، کنترل شده بود. حدت بينايي در همه موارد حفظ شد يا بهبود يافت. ديد نهايي در 30 درصد بيماران 20.40³ و تنها در 20 درصد بيماران کم تر از 20.200 بود.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد که سير پان يووييت ناشي از VKH کودکي، وخيم تر و ميزان وقوع آب مرواريد و گلوکوم ثانويه در آن بالاتر باشد. متوترکسات خوراکي به عنوان يک داروي تکميلي، درمان موثر و بي زياني است و داراي اثرات کاهنده کورتيکواستروييد مورد نياز براي کنترل نيز مي باشد. مداخلات جراحي شامل سينکيولايزيس در همراهي با لنزکتومي-ويترکتومي پارس پلانا ممکن است در کنترل IOP در چشم هاي دچار آب مرواريد و گلوکوم ثانويه، موثر باشند.

 نسخه قابل چاپ