بانک مقالات بینایی

هدف: تعيين ماهيت و فراواني انواع آسيب هاي چشمي خانگي در بين مراجعه کنند گان به بخش اورژانس بيمارستان فارابي در مهرماه 1382.
روش پژوهش: در اين مطالعه آينده نگر، اطلاعات 100 بيمار (104 چشم) مبتلا به آسيب چشمي خانگي بر اساس مراجعه متوالي به درمانگاه اورژانس بيمارستان فارابي در مد ت مذ کور بررسي گرديد.براي دسته بندي آسيب هاي چشمي، از طبقه بندي بين المللي استاندارد چشمي (Birmingham Eye Trauma Terminology) استفاده شد.
يافته ها: آسيب هاي چشمي خانگي، علت 4.85 درصد از کل مراجعات اورژانس چشمي را در مدت مذکور تشکيل مي دادند. ميانگين سني بيماران 18± 26 سال (73- 1 سال) و ميانه سني آنها 23 سال بود. افراد زير 30 سال، 66 درصد موارد را تشکيل مي دادند. افراد مذکر 1.13 برابر افراد مونث بودند. اشياي غير نوک تيز (33 درصد) و اشياي نوک تيز (30 درصد) شايع ترين علل آسيب چشمي بودند. آسيب هاي کره چشم (گلوب)، 93.2 درصد کل آسيب هاي چشمي خانگي را تشکيل مي دادند که شامل 76.9 درصد آسيب هاي مکانيکي (72.2 درصد از نوع بسته و 4.8 درصد از نوع باز)، 14.4 درصد آسيب هاي شيميايي و 1.9 درصد آسيب هاي حرارتي بودند.
نتيجه گيري: آسيب هاي بسته مکانيکي کره چشم، شايع ترين آسيب در مصدوميت هاي چشمي خانگي بودند و افراد زير 30 سال، اکثريت موارد آسيب هاي چشمي خانگي را تشکيل مي دادند. با نظر به قابل توجه بودن آسيب چشمي خانگي نسبت به کل موارد اورژانس چشم (4.85 درصد)، خانه بايد به عنوان هدف مهمي براي اقدامات پيش گيرانه تلقي گردد.

 نسخه قابل چاپ