بانک مقالات بینایی

هدف: ارزيابي دامنه حرکات ايمپلنت هاي حدقه اي هيدروکسي آپاتيت و مدپور (Medpor).
روش پژوهش: اين مطالعه با بررسي داده هاي موجود در پرونده پي گيري 34 بيمار انجام شد که تحت تخليه چشم به روش انو کليشن و کار گذاري ايمپلنت حدقه اي هيدروکسي آپاتيت (13 بيمار) يا مدپور (21 بيمار) قرار گرفته بودند. ويژگي هاي فردي بيماران، تشخيص قبل از عمل، انديکاسيون عمل، تشخيص هاي بعد از عمل، نتايج عمل و عوارض آنها و ميزان حرکات ايمپلنت، بين دو گروه مقايسه شد.
يافته ها: بيماران در 55.9 درصد موارد مرد بودند. ميانگين سني بيماران 29.7 سال (61- 1 سال) بود. در 52.9 درصد موارد، چشم راست تخليه شده بود. شايع ترين علت تخليه چشم، ضربه (55.9 درصد) و شايع ترين عارضه در هر دو گروه، وجود ترشح موکوپورولانت (14.7 درصد) بود. در هيچ يک از موارد، بيرون زدگي (extrusion)، نمايان شدگي (exposure) و يا جا به جايي (migration) ايمپلنت روي نداد. ايمپلنت هاي مدپور در 89.3 درصد موارد و ايمپلنت هاي هيدروکسي آپاتيت در 86.5 درصد موارد داراي حرکت متوسط تا خوب بودند. دو گروه از نظر حرکت ايمپلنت به بالا (p=0.682)، پايين (p=0.62)، داخل (p=0.176) و خارج (p=0.65) تفاوت معني داري نداشتند.
نتيجه گيري: نتيجه کار گذاري مدپور و هيدروکسي آپاتيت بعد از تخليه چشم، حداقل از نظر دامنه حرکات ايمپلنت تقريبا يکسان است.

 نسخه قابل چاپ