بانک مقالات بینایی

هدف: تعيين فراواني درگيري چشمي در مبتلايان به انواع مختلف سل در شهرستان زاهدان طي سال 1381.
روش پژوهش: بيماران مبتلا به انواع مختلف سل كه در مركز هماهنگ كننده سل شهرستان زاهدان در سال 1381 به عنوان بيمار جديد تشكيل پرونده مي دادند؛ جهت بررسي تظاهرات چشمي به بيمارستان چشم پزشكي الزهرا (س) مراجعه مي كردند و توسط يك نفر فلوشيپ ويتره و ريتن مورد معاينه كامل چشمي قرار مي گرفتند. افرادي كه هر گونه بيماري شناخته شده چشمي قبلي يا سابقه عمل جراحي چشم داشتند و يا كساني كه در معاينه چشم، بيماري چشمي غير مرتبط با سل داشتند؛ از مطالعه خارج شدند و در افراد واجد شرايط مطالعه، يافته هاي مثبت در معاينه چشم كه در زمينه بيماري سل ايجاد شده بود؛ ثبت گرديد. شيوع تظاهرات چشمي سل به صورت درصد و نسبت شانس (OR) عوامل موثر در بروز آن ها به همراه حدود اطمينان 95 درصد (CI_%95) محاسبه شدند.
يافته ها: از مجموع 444 چشم از 222 بيمار شرايط مطالعه، 199 چشم (4.3 درصد، CI_%95 بين 2.6-6.6 درصد) از 17 بيمار (7.7 درصد، CI_%95 بين 4.5-12.0 درصد) داراي يافته هاي پاتولوژيك مرتبط با عفونت سل بودند. گرفتاري هاي سلي در 19 چشم گفته شده شامل توبركل مشيميه در 4 چشم (21.1 درصد) ؛ كراتيت بينابيني و آيريت حاد هر كدام در 3 چشم (15.8 درصد)؛ كوريورتينيت، ندول پري پاپيلاري و لوپوس پلكي هر كدام در 2 چشم (10.5 درصد) و واسكوليت شبكيه، التهاب زجاجيه و فلج ماهيچه راست خارجي هر كدام در يك چشم (53 درصد) بودند. درگيري چشمي در 88.2 درصد موارد يك طرفه بود. در تحليل آماري چند متغيري، تنها متغيري كه با بروز گرفتاري چشمي ارتباط معني داري نشان مي داد؛ طول مدت ابتلا به سل (بر حسب ماه) قبل از شروع درمان بود (1.57-17.35: CI_%95 و OR=5.22).
نتيجه گيري: تسريع در درمان سل مي تواند از بروز عوارض چشمي بكاهد. به علاوه، نتايج اين مطالعه نشان مي دهند كه فراواني عوارض چشمي مرتبط با سل در جمعيت تحت بررسي، از بسياري جوامع مشابه از نظر وضعيت اجتماعي- اقتصادي، بالاتر است و اين يافته، اهميت توجه به عوارض چشمي در مبتلايان به سل را در منطقه ما نشان مي دهد.

 نسخه قابل چاپ