بانک مقالات بینایی

هدف: بررسي روش محاسبه قدرت قرنيه براي اندازه گيري قدرت لنز داخل چشمي (IOL) در بيماراني که قبلا تحت عمل جراحي رفرکتيو قرنيه قرار گرفته اند.
روش پژوهش: در اين مجموعه موارد، 13 چشم از 9 بيمار با سابقه جراحي رفرکتيو قرنيه که تحت عمل جراحي آب مرواريد قرار گرفته بودند؛ بررسي شدند. جهت محاسبه قدرت قرنيه در يک مورد از (clinical history method) CHM در 2 مورد از کراتومتري دستي، در 3 مورد از SimK و در 7 مورد از flattest K براساس توپوگرافي رايانه اي در ناحيه 3 ميلي متر مرکزي استفاده شد. در هيچ مورد از (contact lens method) CLM استفاده نشد. قدرت IOL با استفاده از فرمول SRKT و به روش مسطح سازي (applantation) محاسبه گرديد. همه بيماران توسط يک جراح (م.ع.ج) تحت عمل فيکوامولسيفيکيشن و کارگذاري IOL قرار گرفتند. نتايج رفرکتيو (معادل کروي) نهايي ارايه شده اند.
يافته ها: بيماران شامل 7 مرد و 2 زن با ميانگين سني 51.2±9.3 سال بودند. از 13 چشم مورد مطالعه، 3 چشم قبلا RK (کرانوتومي شعاعي)، 4 چشم ليزيک و 6 چشم PRK (کراتکتومي فوتورکتيو) شده بودند. دو مورد جهت اصلاح دوربيني و بقيه موارد جهت اصلاح نزديک بيني، تحت عمل جراحي رفرکتيو قرار گرفته بودند. در يک مورد که از CHM استفاده شد؛ رفرکشن بعد از عمل، دوربين (+1.5 ديوپتر) بود. در مواردي که از کراتومتر دستي و SimK استفاده شد؛ نتايج رفرکتيو متغير و غيرقابل قبول تر بودند (-0.35±0.39 ديوپتر) و در اين گروه، بهترين نتايج مربوط به بيماراني بود که بين 0.5 تا يک ديوپتر بر قدرت IOL محاسبه شده، اضافه شده بود.
نتيجه گيري: براي تعيين قدرت قرنيه به منظور محاسبه قدرت IOL در بيماران داراي سابقه جراحي کراتورفرکتيو، به نظر مي رسد در مواردي که اطلاعات قبل از عمل آنها در دسترس نيست؛ استفاده از flattest K براساس توپوگرافي قرنيه و اضافه نمودن 0.5 تا يک ديوپتر به قدرت IOL به دست آمده در چشم هايي که قبلا تحت عمل رفرکتيو براي نزديک بيني قرار گرفته اند و استفاده از steepest K و کم نمودن يک ديوپتر از قدرت IOL به دست آمده در چشم هايي که قبلا تحت عمل رفرکتيو براي دوربيني قرار گرفته اند؛ روش مفيدي خواهد بود.