بانک مقالات بینایی

هدف: ارزيابي تاثير افزودن يک برش متناظر قرنيه به برش مرسوم در جراحي آب مرواريد به روش فيکوامولسيفيکيشن در اصلاح آستيگماتيسم پيشين قرنيه.
روش پژوهش: اين کارآزمايي باليني تصادفي شده بر روي 120 چشم با آستيگماتيسم قرنيه اي بيش از 1 ديوپتر که تحت عمل فيکوامولسيفيکيشن بدون بخيه قرار مي گرفتند؛ انجام شد. بيماران بر اساس نوع آستيگماتيسم موافق يا مخالف قاعده، در 4 دسته با و بدون افزودن برش اضافي قرنيه اي قرار گرفتند. داده ها توسط آزمون هاي آناليز واريانس يک طرفه و دو طرفه و آزمون تکميلي Tukey-a مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفتند.
يافته ها: ميانگين آستيگماتيسم قبل از عمل در گروه برش فوقاني+ برش متناظر 1.82±0.86 ديوپتر و در گروه برش تمپورال+ برش متناظر 1.74±0.82 ديوپتر بود که پس از عمل، به ترتيب به 1.31±0.59 ديوپتر (P=0.013) و 1.19±0.64 ديوپتر (P=0.009) کاهش يافتند. تفاوت ميزان آستيگماتيسم در دو گروه تک برشي (فوقاني و تمپورال) قبل و بعد از عمل معني دار نبود.
نتيجه گيري: استفاده از يک جفت برش متناظر قرنيه شفاف در محور پرشيب، روش مناسبي براي اصلاح آستيگماتيسم خفيف تا متوسط در بيماران مبتلا به آب مرواريد است که نياز به مهارت و ابزار اضافي ندارد. به لحاظ نظري، افزايش خطر اندوفتالميت، محدوديتي براي اين روش مي باشد.

 نسخه قابل چاپ