بانک مقالات بینایی

هدف: تعيين شيوع تنبلي چشم و برخي عوامل خطرساز موثر بر آن در دانش آموزان مقاطع ابتدايي، راهنمايي و دبيرستان منطقه يک شهر مشهد در سال 1385.
روش پژوهش: طي يک مطالعه مقطعي و با نمونه گيري تصادفي خوشه اي، 2510 دانش آموز از مدارس منطقه يک شهر مشهد جهت معاينه انتخاب شدند. بهترين ديد اصلاح شده 8.10 يا کم تر در هر چشم، تنبلي چشم تعريف گرديد.
يافته ها: از 2510 دانش آموز انتخاب شده، 2150 نفر در مطالعه شرکت کردند (مشارکت 85.7 درصد). شيوع تنبلي چشم در کل دانش آموزان 1.9 درصد (فاصله اطمينان 95 درصد 0.94 :[CI_%95] تا 2.9 درصد)، در پسران 1.7 درصد و در دختران 2.1 درصد بود (P=0.620). تنبلي چشم در 31.7 درصد موارد فقط در چشم راست، در 41.5 درصد موارد فقط در چشم چپ و در 26.8 درصد موارد در هر دو چشم مشاهده گرديد. حدود 66 درصد مبتلايان به تنبلي چشم دچار عيوب انکساري بودند.
نتيجه گيري: شيوع تنبلي چشم در دانش آموزان منطقه يک شهر مشهد با مطالعات انجام شده در سطح کشور هم خواني دارد. وجود عيوب انکساري يکي از عوامل خطر ساز وقوع تنبلي چشم است.

 نسخه قابل چاپ