بانک مقالات بینایی

هدف: مطالعات اخير وجود پديده جبراني معکوس چشم (COCT: compensatory ocular countertorsion) متعاقب تيلت يا کج کردن طرفي سر را مورد ترديد قرار داده اند، بدين منظور اين مطالعه جهت تعيين نحوه عملکرد پديده COCT صورت پذيرفت.
روش پژوهش: تعداد 80 چشم مبتلا به آستيگماتيسم منظم برابر يا بيش از 2 ديوپتر با اتورفرکشن سيکلوپلژيک وارد مطالعه شدند. افراد مورد مطالعه غير از عيب انکساري، اختلال چشمي ديگري نداشتند. اتورفرکشن عيني (objective) در حالت اوليه با قرار گرفتن سر در حالت عمودي و همچنين در زواياي 5، 10، 15، 20 و 25 درجه در سمت راست و چپ انجام گرفت. هر گونه تغييري در محور آستيگماتيسم به عنوان اختلال COCT در نظر گرفته شد. جهت انجام محاسبات فوق يک وسيله تيلتومتر طراحي شد که بدون ايجاد اختلال در انجام اتورفرکشن در وضعيت هاي مختلف، بر روي سر بيمار قرار مي گرفت.
يافته ها: تعداد 70 چشم مراحل مطالعه را به طور کامل طي کردند. ميانگين سن بيماران- 48) 26.5±4.96  15) سال و ميانگين ميزان چرخش معکوس جبراني چشم برابر با (0– 5) 1.87±1.81 درجه در تيلت 5 درجه سر و(0– 20) 6.91±4.96درجه در تيلت 25 درجه سر بود. ميزان چرخش معکوس چشم در تغيير محل سر به طرف چپ به طور معني داري کمتر از ميزان چرخش معکوس چشم در موقعيت تيلت به سمت راست بود (P<0.026). ميزان Incyclotorsional COCT در يک چشم الزاما با مقدار Excyclotorsional COCT چشم مقابل برابر نبود، اما در مجموع اين عدم هماهنگي چرخش دو چشم از نظر آماري معني دار نبود (P>0.237).
نتيجه گيري: COCT يک پديده غيرقابل اعتماد است. کوچک ترين مقدار تيلت مي تواند منجر به اشتباه در تعيين محور آستيگمات در زمان تعيين عيوب انکساري گردد.

 نسخه قابل چاپ