پاسخ به:مقالات اپيدميولوژي
پنج شنبه 11 خرداد 1391 11:59 PM
| 7 : اپيدميولوژي ايران پاييز 1384; 1(1):59-64. |
| بررسي رابطه کاهش شنوايي با ميزان سر و صدا در کارگران يکي از کارخانجات کشت و صنعت کشور |
| كشت كار عباس علي,اصغري شبنم,نجات سحرناز,اعتمادي آرش,حشمت رامين,هلاكويي ناييني كورش*,كبير محمدجواد,كنعاني يوسف |
| * گروه اپيدميولوژي و آمار زيستي، دانشکده بهداشت و انستيتو تحقيقات بهداشتي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني تهران |
| زمينه و اهداف: کاهش شنوايي ناشي از سرو صدا (Noise– induced hearing loss– NIHL) شايعترين کاهش شنوايي در کارگران مي باشد. بررسي آسيب هاي ناشي از سر و صدا در کارگران واحدهاي صنعتي به عنوان گام نخست براي يافتن راه حل هاي مناسب جهت کاهش ضايعات ناشي از آن مي باشد.(8). روش بررسي: اين بررسي به صورت يک مطالعه همگروهي تاريخي در 131 نفر از کارکنان و کارگران شاغل بخش هاي مختلف کارخانجات کشت و صنعت انجام پذيرفت. وضعيت شنوايي اين افراد و بروز کاهش شنوايي در آن ها از طريق شنوايي سنجي در فواصل 3 ساله از سال 1372 تا 1383 و با استفاده از آناليز بقا به روش کاپلان ماير مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: از 131 کارگر مورد بررسي 100 نفر در گروه مواجهه يافته و 31 نفر در گروه مواجهه نيافته قرار گرفتند که %49 افراد در گروه مواجهه يافته (49 نفر) و %9.7 در گروه مواجهه نيافته (3نفر) مبتلا به کاهش شنواي ناشي از سر و صدا بودند (P<0.001). خطر نسبي ابتلا به کاهش شنوايي ناشي از سرو صدا در دو گروه برابر 5.1 (فاصله اطمينان 1.7-15.1:%95) بود. نتيجه گيري: نتايج آناليز بقا نشان داد که متوسط زمان در معرض خطر تا قبل از ابتلا (زمان بقا) در گروه مواجهه نيافته 24.9 سال (فاصله اطمينان 22.7-27.1:%95) و در گروه مواجهه يافته 22.2 سال (فاصله اطمينا 20.7-23.7:%95) بود. جهت حفظ تندرستي کارگران توصيه مي شود که اولا سطح صوت را در حد استاندارد نگه دارند، کارگران از وسايل حفاظت ايمني استفاده کنند و ميزان شنوايي به طور منظم اندازه گيري گردد تا در صورت لزوم محل کار آنان تغيير کند. |
| كليد واژه: |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |