مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: رگرسيون لجستيک يکي از کاربردي ترين مدل هاي خطي تعميم يافته براي تحليل رابطه يک يا چند متغير پاسخ رسته است. زماني که بين متغيرهاي توضيحي همبستگي هاي نسبتا قوي وجود داشته باشد هم خطي چند گانه ايجاد شده، ممکن است به کاهش کارآيي مدل منجر شود. هدف اين تحقيق استفاده از متغيرهاي پنهان براي کاهش اثر هم خطي چند گانه در تحليل يک مطالعه مورد– شاهدي است.
روش کار: داده هاي مورد استفاده در اين تحقيق متعلق به يک مطالعه مورد– شاهدي است که در آن 300 نفر زن مبتلا به سرطان پستان با 300 زن شاهد از نظر عوامل خطر مورد مقايسه قرار گرفتند. براي بررسي اثر هم خطي، پنج متغير کمي که بين آنها همبستگي بالايي وجود داشت، در نظر گرفته شدند. ابتدا مدل لجستيک به متغيرهاي فوق برازش داده شد. سپس به منظور حذف اثر هم خطي، دو متغير لجستيک مجددا محاسبه شدند. کارآيي مدل ها، با استفاده از خطاي استاندارد پارامترها مقايسه گرديد.
نتايج: مدل رگرسيون لجستيک بر اساس متغيرهاي اوليه حاکي از مقادير غير عادي نسبت شانس برا سن در اولين زايمان زنده (OR=37960 , Cl 95% = = 10184 , 453503) و سن در اولين حاملگي (OR=0.000029) بود. در حالي که پارامترهاي مدل هاي لجستيک حاصل از متغيرهاي پنهان به دست آمده از هر دو روش تحليل عامل و تحليل مولفه هاي اصلي، از نظر آماري معني دار (P<0.003) و خطاي استاندارد همه آنها کوچک تر از خطاي استاندارد مربوط به رگرسيون لجستيک معمولي بود. فاکتورها و مولفه هاي اصلي توليد شده توسط دو روش حداقل 85 درصد کل واريانس را تبيين کردند.
نتيجه گيري: تحقيق نشان داد انحراف استاندارد پارامترهاي برآورد شده در رگرسيون لجستيک بر اساس متغيرهاي پنهان از رگرسيون لجستيک بر اساس مشاهدات اوليه کوچکتر بوده و در نتيجه اين گونه مدل بندي در تحليل برخي عوامل خطر سرطان پستان که هم خطي دارند کارآتر است.

 نسخه قابل چاپ