مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: تيفوئيد از بيماري هاي بومي قديمي کشور ماست. علي رغم تلاش هايي که براي کاهش بيماري در کشور صورت گرفته، هم چنان شيوع آن در مناطق مختلف آب و هوايي مطرح است. به دليل افزايش گزارش موارد بيماري در شهرستان رشت، به منظور دست يابي به الگوي اپيدميولوژيک بيماري در استان گيلان مطالعه اي توصيفي در اين ناحيه انجام گرفت.
روش کار: اين بررسي به مدت يک سال (82-1381) با تعداد 2031 نفر از مراجعان مشکوک به بيماري و ارجاع شده توسط پزشکان به آزمايشگاه هاي تشخيص پزشکي رشت انجام پذيرفت. شاخص موارد مثبت عيار 180 و بيشتر در دو آزمايش ويدال به فاصله يک هفته و يا مثبت بودن در آزمايش هاي باکتري شناسي تعيين گشت. داده هاي پرسش نامه هاي تکميلي پس از انجام آزمايش هاي سرولوژيک و کشف خون به کمک نرم افزارEPI-INFO  آناليز آماري شدند.
نتايج: ميزان شيوع سرولوژيک بيماري در شهرستان رشت در بين موارد مشکوک ارجاع شده به آزمايشگاه ها %3.49 بود که %25 موارد مثبت سرمي در کشف مثبت بودند. ميانگين هندسي عيارهاي مثبت (GMRT) 1:80 حاصل شد. توزيع آلودگي بر حسب گروه هاي سني و جنسي يکسان اما بر حسب سواد، شغل (بيشترين موارد آلودگي در زنان خانه دار با %58.75)، محل سکونت، آب مصرفي و نشانه تب (77.5%) اختلاف معني داري را با p<0.05 نشان داد.
نتيجه گيري: ميزان شيوع تيفوئيد از نظر ويژگي هاي اکولوژيک مناسب موجود در منطقه براي رشد، تکثير و انتشار باکتري احتمال همه گيري بيماري را مطرح مي کند که نياز به مطالعات وسيع تري در سطح استان دارد.

 نسخه قابل چاپ