مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: نقش ژنتيک، محيط و ميزان تاثير آن ها در پيدايش بيماري هاي قلبي– عروقي (CHD) و عوامل خطر آن ها همواره مورد بحث بوده است. اين مطالعه براي تعيين شدت ارتباط عوامل خطر CHD بين اعضاي مختلف خانواده و تعيين ميزان تاثير عوامل ژنتيکي و محيطي صورت گرفته است.
روش کار: از داده هاي مربوط به 656 خانواده (1614 نفر) شرکت کننده در طرح کشوري مراقبت از بيماري هاي غير واگير (واحد مبارزه با بيماري هاي استان کرمان، معاونت سالمت وزارت بهداشت) استفاده شد.گروه بندي افرد به گروه پر خطر و کم خطر، بر اساس صدک 75% عوامل خطر انجام گرفت. شدت ارتباط بين وجود عوامل خطر در بين اعضا يک خانواده بر اساس مدل پواسني و تعديل اثر وابستگي هاي درون خانوادگي با استفاده از روشrandom effect  محاسبه شد.
نتايج: ارتباط پر وزني فرزندان با پر وزني پدر بيشتر از مادر خانواده بود ( 1.59 در مقابل 2.35 :RR). وجود فشار خون بالا در پدر، ميزان ابتلاي مادر و فرزند خانواده به اين عارضه را به طور معني داري افزايش مي داد، در حالي که در مورد قند خون بالا، فقط بين پدر و مادر، رابطه معني داري مشاهده شد. به طور مشابه، رابطه کلسترول بالاي والدين و فرزندان هم معني دار نبود، اما وجود هيپرکلسترولميا در هر يک از والدين، خطر ابتلا ديگري را دو برابر مي کرد (P<0.05). تجمع خانوادگي معني داري در رابطه با مصرف سيگار يافت نشد. ورزش کردن پدر يا مادر بر انجام اين عمل توسط ديگر اعضا تاثير معني داري داشت (RR= 2.05 , 3.46). اختلاف سني بين والدين و فرزندان، تاثير معني داري بر روابط مشاهده شده ي بالا نداشت.
نتيجه گيري: با وجود حجم نمونه نسبتا پايين اين مطالعه براي بررسي تمامي روابط خانوادگي، بين پدر و مادر خانواده ها، روابط قويتري نسبت به روابط والدين و فرزندي از نظر عوامل خطر بيماري هاي قلبي- عروقي مشاهده شد. اين خود نشان دهنده اين موضوع است که شيوه زندگي نقش برجسته تري نسبت به ژنتيک در زمينه ايجاد عوامل خطر CHD دارد.

 نسخه قابل چاپ