مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: سالانه حدود دو ميليون نفر از مسلمانان جهان در مراسم حج شرکت مي نمايند. حجاج بايستي در مدت زمان محدود اعمال خود را در يک فضاي فيزيکي محدود انجام دهند، لذا تراکم جمعيت باعث ايجاد تماس هاي نزديک غير قابل اجتناب مي شود، که خود مي تواند باعث شيوع بيماري هاي مختلف عفوني و مسري شود.
با توجه به اينکه شايع ترين شکايت حجاج در اين سفر علايم تنفسي شبه آنفلوانزا است که باعث اختلال در انجام اعمال حج مي شود، با مطالعه حاضر، اثر بخشي واکسيناسيون آنفلوانزا بر سندرم تنفسي شبه آنفلوانزا حجاج را مي توان اندازه گيري نمود و از آن جهت برنامه ريزي هاي آتي استفاده نمود.
روش کار: در اين مطالعه که به صورت کار آزمايي باليني تصادفي دو سوکور بر روي 156 زائر شهرستان ابهر انجام شد، به ترتيب ورود به جلسات توجيهي در مسجد و نيز به تفکيک جنس به صورت يک در ميان واکسن و دارونما تزريق شد و اطلاعات توسط فرد واکسيناتور به عنوان گيرنده داروي A يا B ثبت گرديد. سپس اين افراد در طول سفر حج از نظر علايم سندرم تنفسي حاد مورد بررسي قرار گرفته و روزانه در پرونده فردي حجاج ثبت گرديد. پرونده ها پس از بازگشت از حج توسط فرد سوم )مجري طرح( بر اساس قرار گرفتن زائر در گروه A يا B طبقه بندي شده و اطلاعات پرونده استخراج و در تهايت با مشخص شدن واکسن و دارونما در مورد نتايج بحث و آناليز صورت گرفت.
نتايج: يکصد و چهل و هفت نفر از زائران طي مدت حج بيماري سندرم تنفسي حجاج را تجربه کردند که %90.5 از کل زائران را تشکيل مي دادند. در گروه مورد %93 زائران و در گروه شاهد %96 زائران بيمار شدند و اختلاف معني داري از نظر در صد ابتلا مشاهده نشد.
نتيجه گيري: واکسيناسيون آنفلوانزا در پيش گيري از بيماري سندرم تنفسي حجاج سال 1381 تاثيري نداشت، لذا مي توان توصيه نمود که واکسن آنفلوانزا فقط براي کساني که انديکاسيون ديگري غير از سفر حج ندارند تجويز نشود. ليکن جهت اخذ سياست هاي مناسب پيش گيرانه، همچنان به تحقيقات بيشتري نياز است.

 نسخه قابل چاپ