مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: عنصر آهن يکي از مهمترين عناصر ضروري مورد نياز در طي دوران بارداري مي باشد که در رشد و تکامل جنين در داخل رحم و زايمان سالم و بي خطر نقش اساسي دارد. اين مطالعه به هدف بررسي وضعيت کم خوني، فقر آهن و کم خوني ناشي از آن در زنان باردار ايراني به جهت اتخاذ استراتژي هاي هدفمند از سوي سياست گذاران حوزه سلامت طراحي و اجرا شده است.
روش کار: در اين مطالعه مقطعي، 4368 زن باردار حاضر در ماه هاي 5 تا 9 حاملگي به روش خوشه اي از 11 اقليم مختلف کشور انتخاب شدند. سطوح هموگلوبين، هماتوکريت، متوسط حجم گلبول قرمز و فريتين سرم اندازه گيري شد. و شيوع کم خوني، کم خوني فقر آهن و فقر آهن در کل کشور و به تفکيک اقليم ها تعيين شد. 21.5% از زنان باردار با سن حاملگي 5 تا 9 ماهه ي ايراني مبتلا به کم خوني هستند، 42.7% آنها مبتلا به فقر آهن بوده و نسبت به ابتلا به کم خوني فقر آهن در آنان 10.4% برآورد مي شود. شيوع کم خوني در زنان باردار مناطق روستايي کشور به طور معني داري بيش از مناطق شهري است ) به ترتيب 27.8% - 22.2% در مقايسه با ) 21.6% - 17.1% = 95Cl%( و بيشترين شيوع کم خوني و هماتوکريت پايين در زنان باردار اقليم 5 ) سيستان و بلوچستان، جنوب کرمان و جنوب خراسان( مشاهده شد ) به ترتيب 44.2% ،40.5%( و کمترين ميزان شيوع کم خوني در زنان باردار اقليم 6 )اصفهان، يزد، کهکيلويه و بويراحمد و شمال کرمان( وجود داشت ) به ترتيب 9.0% ،10.8%(
نتايج: مصرف مکمل آهن )حتي به صورت نا منظم( نيز در کاهش احتمال ابتلا به کم خوني موثر بود اما تاثير آن بر کمبود هماتوکريت فقط در نمونه هايي ديده شد که مصرف مکمل آهن را به صورت منظم گزارش نموده بودند.
نتيجه گيري: کم خوني همچنان يکي از مشکلات بهداشتي زنان باردار کشور به حساب مي آيد و گر چه تداوم برنامه مکمل ياري در آنان بايد مد نظر قرار گرفته شود اما رفع پايدار کم خوني در زنان باردار کشور نيازمند ارايه مداخلات جامع تر به گونه اي مي باشد که تمامي گروه هاي هدف به خصوص زنان سنين باروري را مورد هدف قرار دهد.

 نسخه قابل چاپ