مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: نقش مردان در تنظيم خانواده به خصوص در کشورهاي در حال توسعه از اهميت به سزايي برخوردار است. هدف اين مطالعه تعيين ميزان شيوع روش هاي پيشگيري از حاملگي در زنان همسردار (10-49) ساله و چگونگي مشارکت همسران آن ها در سال 1383-1384 در ايرانشهر است.
روش کار: مطالعه حاضر يک مطالعه مقطعي است که در آن با استفاده از يک پرسش نامه و نمونه گيري تصادفي از زنان همسردار شهرستان ايرانشهر اقدام به اندازه گيري ميزان مشارکت مردان در استفاده و انتخاب وسايل پيشگيري از بارداري گرديد. داده ها با استفاده از اندازه گيري شاخص هاي پراکندگي و مرکزي و حدود اطمينان %95 آن ها توسط نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل گرديد.
نتايج: تعداد 700 زن ازدواج کرده در گروه سني 10-49 ساله که 400 نمونه آن از روستا و 300 نمونه از شهر انتخاب گرديد که در عمل 696 نفر از آن ها در مطالعه ما شرکت کردند. %65.5 از زنان تحت بررسي يکي از روش هاي پيشگيري را به کار مي برده اند. درصد حاملگي هاي ناخواسته در اين بررسي %16 بوده است. ميانگين دفعات حاملگي 7 بار و ميانه تعداد حاملگي 4.5 بار بوده است. %63.2 از زنان شرکت کننده در مطالعه ابراز داشته اند که همسر آن ها در زمينه پيشگيري از حاملگي با آن ها همکاري دارد.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان مي دهد حمايت شوهران در استفاده از روش پيشگيري از بارداري با استفاده آن رابطه آماري معني دار دارد. با توجه به داده هاي مطالعه به نظر مي رسد آموزش مردان در بالا بردن پوشش تنظيم خانواده نقش موثري دارد.

 نسخه قابل چاپ