مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: نتايج مطالعات در مورد اثر نوع چربي دريافتي در رژيم غذايي بر روند ايجاد آترواسکلروز در عروق متفاوت است. در اين مطالعه اثر روغن ماهي و رژيمي که داراي الگوي چربي هاي دريافتي در رژيم غذايي ايرانيان است، با رژيم غذايي استاندارد بر ايجاد آترواسکلروز در موش صحرايي مورد مقايسه قرار گرفته است.
روش کار: سي سر موش صحرايي ماده در دوران بارداري و شيردهي با سه نوع رژيم غذايي تغذيه شدند، رژيم استاندارد موش صحرايي (که چربي آن تنها از روغن سويا تشکيل مي شود)، رژيم غذايي داراي روغن ماهي و رژيم داراي الگوي چربي هاي دريافتي در رژيم غذايي ايراني (شامل کره، روغن نباتي جامد و روغن مايع آفتابگردان). موش هاي صحرايي متولد شده نيز پس از از شيرگيري با همان رژيم غذايي مادر تغذيه شدند. مراحل ايجاد آترواسکلروز در موش هاي متولد شده در دو زمان از شيرگيري و بلوغ ارزيابي شد. ميانگين مقادير به دست آمده با نرم افزار SPSS و از طريق آزمون کروسکال واليس مقايسه گرديد.
نتايج: ميزان رگه چربي و ضخيم شدگي انتيما در آئورت هم در زمان از شيرگيري و هم در زمان بلوغ در موش هاي صحرايي تغذيه شده با رژيم استاندارد به طور معني داري کمتر از دو گروه ديگر بود. رژيم غذايي داراي روغن ماهي و رژيم داراي الگوي چربي مصرفي ايراني نسبت به رژيم استاندارد باعث آسيب آترواسکلروتيک بيشتر در آئورت گرديدند.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد رژيم غذايي که نسبت اسيدهاي چرب امگا-3 به امگا-6 آن حدود 6 به 10 باشد (رژيم داراي روغن ماهي در پژوهش حاضر)، باعث تشديد آترواسکلروز در آئورت مي گردد. هم چنين به نظر مي رسد که رژيم غذايي فعلي جامعه ايران كه داراي اسيدهاي چرب اشباع فراوان است، آترواسکلروز را در آئورت تشديد مي کند.

 نسخه قابل چاپ