مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: كم خوني يكي از شايعترين مشكلاتي است كه همه گروه هاي سني را درگير مي كند. به منظور تعيين شيوع كمخوني و كم خوني ميكروسيتيك در جمعيت تحت پوشش مركز بهداشتي و درماني اسدآبادي تبريز، يك مطالعه به روش مقطعي ـ تحليلي (Cross-sectional) انجام گرفت.
روش كار: تعداد نمونه ها 1623 نفر و روش نمونه گيري بصورت تصادفي منظم بود. نمونه ها از ميان 233000 نفر زن بالاي 12 سال از بين جمعيت ثبت شده، انتخاب شدند. ميزان هموگلوبين، حجم متوسط سلولي (MCV) و در صورت وجود کم خوني آزمايش هاي تكميلي شامل آهن سرم، فريتين، Total iron binding capacity) TIBC)، الكتروفورز هموگلوبين و شمارش رتيكولوسيت بررسي شد و داده ها با استفاده از برنامه نرم افزاري EPI6 و انجام آزمون T مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
نتايج: شيوع كم خوني 9.7 درصد بود كه 75.3 درصد موارد را كم خوني فقرآهن و 11.4 درصد موراد را تالاسمي مينور تشكيل مي داد. ميزان شيوع كم خوني فقر آهن و تالاسمي مينور در كل افراد جامعه مورد بررسي بترتيب 7.3 و 1.1 درصد بود.
نتيجه گيري: يافته هاي اين مطالعه حاكي از خفيف بودن مشكل كم خوني بر اساس طبقه بندي who در منطقه بود و كم خوني فقر آهن بيشترين علت كم خوني را به خود اختصاص مي داد.

 نسخه قابل چاپ