مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: پرفشاري خون يکي از مهم ترين و شايع ترين عوامل خطر بيماري هاي قلبي عروقي است. هدف از اين پژوهش تعيين عوامل موثر بر پرفشاري خون و مدل سازي آنهاست.
روش کار: اين بررسي يک مطالعه مورد - شاهد مبتني بر جمعيت است. حجم نمونه آن 830 نفر مشتمل بر: 415 نفر بيمار مبتلا به پرفشاري خون بعنوان گروه موارد و 415 نفر بدون سابقه پرفشاري خون و بيماري هاي قلبي، عروقي و مغزي، بعنوان گروه شاهد بوده که به روش تصادفي منظم انتخاب شدند. داده ها به وسيله نرم افزار Stata 9 و استفاده از آزمون مجذور کاي، رگرسيون لجستيک شرطي وسطح معني داري آماري کمتر از 0.05 تجزيه و تحليل شدند.
نتايج: سابقه پرفشاري خون در بستگان درجه يک بيماران، سن 60 سال و يا بالاتر، عدم تحرک و نمايه توده بدني 30 و بالاتر به ترتيب با نسبت شانس و حدود اطمينان 95%: (1.58-3.47) 2.32، (1.24-2.67) 2.01، (1.2-2.7) 1.8 و (1.32-2.07) 1.66 به عنوان عوامل خطر فشارخون بالا با معني داري آماري (P<0.05) و مصرف ماهي، مصرف روغن مايع و باسوادي به ترتيب با نسبت شانس و حدود اطمينان95 %:0.516 (0.35-.069) ، (0.36-0.72) 0.514 و (0.17-0.45) 0.28 به عنوان عوامل محافظت کننده فشارخون بالا با معني داري آماري (P<0.01) بدست آمدند.
نتيجه گيري: با تعيين مقادير نسبت شانس براي عوامل موثر بر پرفشاري خون، زمينه براي برنامه ريزي مداخله اي و کنترل فشار خون افراد فراهم مي گردد.

 نسخه قابل چاپ