مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: با توجه به افزايش روز افزون موارد HIV در جوانان و اهميت آموزش در پيشگيري از آن، در اين مطالعه اثر سه روش آموزش (توسط پزشك، همسالان و پمفلت) پيشگيري از ايدز در دانش آموزان دختر دبيرستاني ناحيه 3 آموزش و پرورش شهر كرمانشاه مورد مقايسه قرار گرفت.
روش كار: تعداد 1500 دانش آموز دختر دبيرستاني پايه سوم به صورت طبقه اي تصادفي از 21 دبيرستان منطقه 3 آموزش و پرورش وارد مطالعه شدند. از مجموع 1500 نفر مورد مطالعه، 498 نفر توسط پزشك عمومي، 502 نفر توسط گروه همسالان و 500 نفر با استفاده از پمفلت ايدز آموزش ديدند. 20 روز پس از اتمام آموزش؛ پس آزمون (پست تست) با استفاده از همان پرسشنامه بعمل آمد. داده هاي جمع آوري شده با 11.5 spss و با استفاده از آمار توصيفي و تحليلي تجزيه و تحليل شد.
نتايج: دانش آموزان مورد مطالعه 1500 نفر با ميانگين سني 0.7±16.78 سال بودند. ميانگين نمرات پيش آزمون و پس آزمون در هر سه گروه مورد مداخله تفاوت معني دار داشت (P=0.0001). ميانگين تغيير نمرات قبل و بعد در گروه آموزش توسط پزشك (3.6±10.7) بيشتر از ميانگين تغيير نمرات قبل و بعد از آموزش توسط همسالان (3.4±8.8) و مورد اخير نيز بيشتر از پمفلت (3.9±7.3) بود و آزمون بون فروني اين تفاوت ها را از نظر آماري معني دار نشان داد (P=0.0001).
نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي اين مطالعه، آموزش پيشگيري از ايدز توسط پزشكان در افزايش آگاهي دانش آموزان موثرتر است.

 نسخه قابل چاپ