مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: خودكشي يكي از علل اساسي در اغلب كشورها است. اگرچه عوامل مختلفي در بروز خودكشي نقش دارند، اما اطلاعات موجود در اين زمينه محدود است. هدف از انجام اين مطالعه بررسي اپيدميولوژيك اقدام به خودكشي و عوامل مرتبط با آن در افراد اقدام كننده مراجعه كننده به بيمارستان هاي تابعه دانشگاه علوم پزشكي استان مركزي بوده است.
روش كار: اين مطالعه يك بررسي مشاهده اي و مقطعي است که بر روي تمام موارد اقدام كننده به خودكشي از ابتداي سال 1384 تا انتهاي سال 1386 انجام شده است. مشخصات فردي، زمان خودکشي، دفعات خودکشي، نتيجه خودکشي، نحوه اقدام به خودکشي، علل و انگيزه اقدام به خودکشي، سابقه قبلي خودكشي، وجود بيماري هاي مزمن جسمي و رواني بر اساس يك پرسشنامه و مصاحبه از بيمار يا همراهان وي ثبت شد.
نتايج: تعداد 4226 نفر در جامعه مورد بررسي در 3 سال فوق اقدام به خودکشي نموده اند. ميانگين سن افراد اقدام كننده به خودكشي،24.95±9.72  سال و براي افرادي كه خودكشي موفق داشته اند 29.79±13.72 سال بوده است. 60% از اقدام كنندگان به خودكشي مونث و انگيزه خودکشي در 89% از موارد، اختلاف خانوادگي ذکر شده است. نحوه اقدام 82.5% از آن ها با مسموميت دارويي بوده است. خودکشي موفق در اين مدت 23.2% خودکشي کنندگان بوده است.
نتيجه گيري: با توجه به سن پايين تر اقدام کننده ها به خودکشي و نرخ آن، اين امر مهم بايد مورد توجه سياستگزاران امور بهداشتي در ناحيه استان مرکزي قرار گيرد.

 نسخه قابل چاپ