مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: انتشار مقالات در مجلات معتبر علمي از شاخص هاي مهم توليد علم به شمار مي رود. مطالعه حاضر به بررسي چگونگي رعايت نگارش علمي در بخش " مواد و روش ها " و " نتايج " در آن گروه از مقالات رشته پزشکي که در مجلات معتبر منتشر گرديده است، مي پردازد.
روش کار: اين مطالعه به روش توصيفي و با استفاده از پرسشنامه، 200 مقاله دانشگاه علوم پزشکي شيراز را به روش نمونه گيري تصادفي منظم مورد بررسي قرار داده است. اين مقالات طي سال هاي 1381 تا 1386 در مجلات علمي - پژوهشي داخلي و خارجي چاپ شده بودند، انجام شد.
نتايج: از ميان 200 مقاله ثبتي در معاونت پژوهشي، 190 مقاله (95%) داراي نويسنده مسوول از اعضاي هيات علمي بودند. 23 درصد از اين مقالات مربوط به رشته هاي علوم پايه و 72 درصد به رشته هاي باليني تعلق داشتند. در مطالعات توصيفي، عدم اشاره به زمان مطالعه در 26% از موارد، در مطالعات مورد - شاهدي، عدم شرح دقيق بيماري و نحوه تشخيص آن در 59% از موارد و در مطالعات کوهورت و کارآزمايي هاي باليني، عدم اشاره به تعداد موارد مفقود شده در 90% و 85% از موارد مشاهده گرديد.
نتيجه گيري: با توجه به مشکلات نگارش علمي مشاهده شده در مقالات، توجه بيشتر به کميت و کيفيت کارگاه هاي روش تحقيق و نگارش علمي، فراهم آوردن تمهيدات لازم جهت حضور موثر پژوهش گران در اين کارگاه ها، فراهم آوردن زمينه براي تهيه و تدوين کتب راهنماي پژوهش و نگارش مقالات علمي الزامي بنظر مي رسد. کيفيت مقالات نشريات داخلي به نشريات خارجي نمايه شده نزديک است.

 نسخه قابل چاپ