پاسخ به:مقالات اپيدميولوژي
پنج شنبه 11 خرداد 1391 11:34 PM
| 8 : اپيدميولوژي ايران زمستان 1388; 5(4):44-52. |
| طرح هاي مطالعاتي در اپيدميولوژي آلودگي هوا |
| قرباني مصطفي,يونسيان مسعود* |
| * تهران، خيابان پورسينا، دانشگاه علوم پزشکي تهران، دانشکده بهداشت و انستيتو تحقيقات بهداشتي، گروه بهداشت محيط |
|
مه سال 1952 لندن، نقش آلودگي هوا را در افزايش مرگ و مير مرتبط با اين پديده نمايان ساخت. ولي در دهه 70 و 80 ميلادي مطالعات متعدد نتوانستند ارتباط مناسبي ميان آلودگي هوا و مرگ و مير وابسته به آن برقرار سازند. در اوايل سال 1990 مطالعات سري زماني انجام گرفته در نقاط مختلف دنيا نشان دادند که سطح آلودگي هوا حتي در غلظت هاي پايين با افزايش مرگ و مير و ابتلا در شهرهاي مختلف اروپا و آمريکا همراه بود. از آنجا که در سال هاي اخير روش هاي مطالعاتي متعددي جهت بررسي ارتباط ميان آلودگي هوا و پيامدهاي بهداشتي، مورد استفاده قرار گرفته است؛ اين مقاله به مرور و مقايسه انواع مطالعات آلودگي هوا (مطالعات حيواني و انساني) پرداخته و نيز مهم ترين فوايد و معايب طرح هاي اپيدميولوژيک آلودگي هوا از جمله سري زماني، همگروهي، مورد - متقاطع، پانل و مقطعي را به تفصيل بيان مي دارد. |
| كليد واژه: آلودگي هوا، طرح هاي اپيدميولوژيک، مطالعات حيواني، مطالعات انساني |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
