حبل ‌المتین

خالق کون و مکان ان ذات رب‌العالمین               کشتی بحر گرانش، سبط خیر المرسلیــن

پیک ذات کبریائی منزل وحی از سمــــــــاء              ان کتاب الله ناطق، مظهر حـــی مبیـــــــن

در عبودیت، رسیده رتبه عز و جــــــــلال              ان عزیز حق تعالی، رهبر روح‌الامین

شد از این مولود، روشن دیده خلق جهان              هم ثنا خوانش ملائک، از یسار و از یمـین

از در و دیوار عالم، می رسدهردم به گـوش               گشته میلاد امام انس و جان، حبل‌المتین

زهره زهرای اطهر،‌ شمــــــس افلاک ولا                و این درکان صدف زای امیرالمۆمنین

مخزن علم لدنی، کاشف اســــرار دیـــــن               جاری از لعل لبـــــان او بود عین‌الیقین

واقف از سر سویدای رمــــــوز کائنــــــات              ان امام مقتــدا، روح و روان ماء و طیـــن

تیر ابرویش صراط و قامتش روز قیامـــت               کاوز رب‌العالمین آمد صراط المۆ منیـــــن

جان سپرده، لعل عطشان، همچو جد تاجدار              کز غمش گریان یتیمانش چو زین‌العابدین

گفت غواص بحار علم و عرفان  وصـف او              قطره دریای آل مصطفـــــــی، در ثمیــــــن