اخبار قرآنی (1391/03/08)

استعدادها و توانايی‌های فرزندان در تربيت قرآنی آن‌ها لحاظ شود

گروه علم و انديشه: در تربيت قرآنی لازم است به ويژگی‌های ذاتی افراد و شرايط و ظرفيت‌های وجودی آنها توجه شود و در واقع در تربيت قرآنی برای افراد يك نسخه پيچيده نمی‌شود، بلكه استعدادها، علائق و توانايی‌های فرزندان در نظر گرفته می‌شود آنگاه فعاليت‌های تربيتی برای آن اعمال می‌شود.

غلامرضا رهداری، مدرس دانشکده تربیت معلم رسالت زاهدان در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه سيستان و بلوچستان با بيان اين مطلب گفت: تربيت قرآنی فرزندان، تربيتی است كه مطابق معيارها و اصول قرآنی باشد و گوشت و خون فرزندان بر اين اساس آميخته به قرآن و نصايح و اذكار الهی باشد.

اين مدرس دانشکده تربیت معلم رسالت زاهدان افزود: در احاديث و روايات ائمه اطهار(ع) نيز در راستای آيات قرآنی به تربيت قرآنی توجه شده است و برای تربيت فرزندان سه مرحله شامل هفت سال در نظر گرفته شده است كه اين موضوع بيانگر اهميت تربيت قرآنی و نقش آن در جهت تحكيم پايه‌های خانواده و جامعه می‌باشد.

وی افزود: به‌طور كلی هدف از تربيت قرآنی فرزند، رشد و بروز استعدادهای ذاتی در راستای تعاليم اسلامی و قرآنی است كه منجر به ساخت چهارچوب صحيح و مناسب جامعه‌ای اسلامی می‌شود.

رهداری گفت: بهترين نوع تربيت آن است كه ابتدا ساختار درونی و انديشه‌های ذاتی فرزندان را تحكيم بخشد و سپس او را به‌عنوان معماری دينی، اخلاقی و مذهبی در جهت پی‌ريزی سازمان و ساختمان جامعه اسلامی وارد محيط جامعه نمايد.

وی اظهار کرد: در ساير كتب آسمانی به تمام جنبه‌های تربيتی توجه نشده است و تنها يك يا چند بعد از ابعاد وجودی انسان توجه شده است در حاليكه اسلام به همه ابعاد تربيتی توجه دارد و انسان كامل را، انسانی می‌داند كه رشد همه جانبه داشته باشد.

اين مدرس دانشکده تربیت معلم رسالت زاهدان افزود: در تربيت قرآنی لازم است به ويژگی‌های ذاتی افراد و شرايط و ظرفيت‌های وجودی آنها توجه شود و در واقع در تربيت قرآنی برای افراد يك نسخه پيچيده نمی‌شود، بلكه استعدادها، علائق و توانايی‌های فرزندان در نظر گرفته می‌شود آنگاه فعاليت‌های تربيتی برای آن اعمال می‌شود.

وی ادامه داد: تلاش همه‌جانبه‌ای در جامعه در جهت اجرای تربيت قرآنی وجود دارد اما اولاً در حاضر در جامعه در جهت الگوسازی مطابق ايده‌های تربيتی قرآن تاكنون موفقيت چشمگيری حاصل نشده است و ثانياً جنبه‌های تئوريك تربيت بر جنبه‌های عملی آن فزونی داشته است و به بعد عملی موضوع كمتر توجه شده است.

رهداری گفت: توفيق‌هايی تاكنون در جهت تربيت فرزندان در راستای شاخصه‌های قرآنی در جامعه اسلامی خودمان داشته‌ايم چون تلاش نموده‌ايم و به دنبال آن رفته‌ايم اما موفقيت كاملی تاكنون حاصل نشده است چون تلاش همه جانبه‌ای از سوی همه اقشار و بافت‌های جامعه صورت نگرفته است و علاوه بر آن نهادهای تربيتی هم به وظايف محوّله خويش به شكلی مناسب و شايسته عمل نکرده‌اند.

وی گفت: نقطه مطلوب و ايده‌آل در تربيت قرآنی، همان نقطه‌ای است كه تاكنون به دليل مشكلاتی كه قبلاً به آنها اشاره شد، به آن نرسيده ايم، نقطه مطلوب آن است كه در مسير مدينه فاضله مطابق اصول قرآنی و تعاليم نبوی و احاديث و روايات ائمه حركت كنيم، برای انجام اين كار همه افراد جامعه و نهادهای ذيربط بايد تلاش هماهنگی را مصروف نمايند، فضای مجازی و واقعی جامعه پاكسازی شود و زمينه‌های تربيتی و اخلاقی مطابق معيارهای قرآنی بيشتر فراهم شود علاوه بر اين‌ها همه احساس مسئوليت نمايند و فرزندان هر خانواده فرزندان همه افراد جامعه محسوب شود و نهادهای تربيتی و قرآنی و از جمله سازمان‌های مردم‌نهاد تلاش و تحرك بيشتری به خرج دهند.