اخبار قرآنی (1391/03/07)

امنيت به‌معنای تشويق فرزندان به‌سمت فراگيری معارف دين است

گروه انديشه و علم: امنيت يعنی فرزندان خود را تشويق و آنان را به‌سمت فراگيری احكام و معارف دين و حفظ قرآن و حديث جذب كنيم و در چنين وضعيتی تلاش خانواده‎ها و به ويژه مادران برای ماندن در منزل و تعليم و پرورش قرآنی كودكان از اهميت بالايی برخوردار است.

حجت‌الاسلام پورذهبی، مسئول نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه سيستان و بلوچستان در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه سيستان و بلوچستان، در بيان شيوه‎های تعليم و تربيتی و ضرورت آن در اسلام گفت: حضرت رسول خدا(ص) می‎فرمايند: مرا خداوند مؤدب كرد به آداب الهيه و من مؤدب شده خدا هستم و علی(ع) ادب شده من است»، و در واقع يعنی رسول خدا(ص) از خداوند و حضرت علی(ع) از رسول خدا(ص) ياد گرفته است و اين بحث آموزش دين و آداب الهيه يكی از ضرورياتی است كه خانواده‎ها می‎بايست بدان اهتمام لازم و كافی را بدهند.

مسئول نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه سيستان‌ و‌ بلوچستان اظهار كرد: امنيت يعنی فرزندان خود را تشويق كنيم و آنان را به‌سمت فراگيری احكام و معارف دين و حفظ قرآن و حديث جذب كنيم و البته متأسفانه امروزه گاهی خانواده‎ها خود اين مسائل را نمی‎دانند و در چنين وضعيتی تلاش خانواده‎ها و به‌ويژه مادران برای ماندن در منزل و تعليم و پرورش قرآنی كودكان از اهميت بالايی برخوردار بوده و ارزش كار وی را نسبت به بيرون از منزل دوچندان و بلكه صدچندان می‎كند.

وی در ادامه تصريح كرد: يكی از توصيه‎های بسيار ناب در اين زمينه رجوع به قرآن و كتب تفسيری و روايی در مورد آموزش روش‎های برخورد با همسر، فرزند و غيره است و به‌ويژه احاديث اخلاقی در بالابردن كيفيت زندگی و روابط دنيوی و نيز بهره اخروی بردن از آنان بسيار مؤثر است.

پورذهبی افزود: در كتاب شريف كافی كه از چهار كتاب روايی شيعيان است، در حديثی آمده از امام صادق(ع) سؤال شد: بنازم آن خدايی را كه خوبی به پدر و مادر را بعد از توحيد آورده و در حالی كه يكی از گناهان نابخشودنی انسان شرك است، خداوند بلافاصله بعد از نهی از آن از احسان به پدر و مادر سخن گفته و اما اين احسان به چه معنا است؟

مسئول نهاد رهبری در دانشگاه سيستان و بلوچستان افزود: البته مادران نيز می‌بايست مراقب رفتار خود باشند زيرا آموزش‌های گوناگون از طريق رفتار و گفتار به فرزندان منتقل می‎شود، بنابراين خود نيز بايد عامل به قرآن باشند تا فرزندان نيز در اين راستا تربيت و پرورش يابد.

پورذهبی در پايان در بيان علل سقوط خانواده‎ها در جامعه كنونی و عصر حاضر يادآور شد: در وهله اول كمبود آموزش است و چون آموزش عميق صورت نگرفته چيزی هم عملا از رفتار كودكان دريافت نمی‌كنيم و در وهله دوم معاشرت با افراد و خانواده‎هايی است كه همنشينی با آنان بر عقل و دين انسان بيفزايد و سوم وسايل آموزشی از قبيل اينترنت و ماهواره است كه در اختيار فرزندان قرار داده و سپس توقع استفاده درست از آنان را نيز داريم و در آخر رفتار داخلی والدين است، چرا كه فرزندان تمامی سخنان و رفتار رخ داده در خانواده را ضبط كرده و ياد می‎گيرند، بنابراين والدين بايد مراعات رفتار خود را حداقل در منظر فرزندان بكنند.