اخبار قرآنی (1391/03/07)

گروه خبرنگاران افتخاري / علی قاسمی ‌نجف‌آبادی: كتاب «شعری برای شهر خودم دزفول» كه در بردارنده اشعار شاعران دفاع مقدس در مورد ايثار و مقاومت هشت ساله شهر دزفول است، منتشر شد.

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)، در اين كتاب اشعاری از مرحوم قيصر امين‌پور، عبدالرحيم سعيدی‌ راد، قادر طهماسبی(فريد)، مشفق كاشانی، شهلا آهنج، سپيده كاشانی، سليمان هرمزی، ساعد باقری، سهيل محمودی، مجتبی تونه‌ای، مهدی متين‌راد، ميثم خالديان، محمدعلی بهمنی، حسين بادروج، محمدصادق محقق، سيدحبيب حبيب‌پور، محسن حسن‌زاده و گروهی ديگر از شاعران دفاع مقدس گردآوری شده است.

در بخشی از مقدمه اين كتاب كه توسط محمدرضا سنگری نوشته شده، می‌خوانيم: اين شهر در طول زمان، بارها زخم ديد و افتاد و برخاسته است و سربلند از جزر و مدها و نشيب و فرازها به زلالی رودخانه­ای كه توفنده و پويا، سر بر صخره­ها می­كوبد و به پيش می­رود، سرفراز آزمون­ها و دشواری­های بزرگ بوده است.

دزفول، نماد پايداری و اسوه­ی استواری در تاريخ است. سرزمين شكر و شكيب، ديار شوق و شور و حماسه، بلد امن و ايمان و ستاره­ای درخشان در آسمان سرزمين آريايی و اهورايی و آرمان ايران. اما درخشان­ترين فصل تاريخی اين شهر را در عصر انقلاب اسلامی، به ويژه هشت سال دفاع مقدس بايد يافت، سال­هايی كه روح دميده در كالبد اين ديار و نوح دوباره تاريخ، روح­الله، شهر «آوان» را ديگر بار حيات و طراوت و شكفتن و باروری بخشيد.

عصر انقلاب، دزفول نه تنها خاستگاه قله­­ قامت و سلسله جبال ايمان و عشق بود كه آتش و گرمای قيام و حركت را به ديگر شهرها می­بخشيد و نسل جوان شورآفرين اين شهر، با حضور در ديگر شهرها، شور و نور هديه می­دادند و روح حركت و پاكبازی می­آفريدند.

در هشت سال دفاع مقدس، در روزهای آتش و داغ و حماسه، مردم اين شهر، شوكتی شگفت و شكيبی شگرف را رقم زدند كه چراغ راه و اسوه و سرمشق ديگران در سلوك طريق حقيقت شد.

دزفول، شهری كه در دامان خويش شيخ فقه و فضيلت، انصاری كبير را پرورد، شهری كه كاشف و ميرسيدعلی طبيب و شاكر و دانش و ضيايی به خود ديده، ارض مقدسی كه نبوی­ها، قاضی­­ها، معزی­ها، مخبرها، دانش و سبحانی و عارفيان و ناهيدی و ابوتراب جلی را پرورش داده، بايد چنين می­بود. بايد در كوچه­هايش عطر شهادت می­وزيد و از خاك حاصلخيزش صميميت و صداقت و صبوری و شهادت­طلبی سر بر می­آورد.

اين شهر صبور و غيور كه در هشت سالگان جنگ «بلدالصواريخ»اش می­گفتند، ۱۶ جهنم فشرده به نام موشك شد و بهشتی ماند، هزاران انفجار توپ ديد اما نشكست، بارها بمباران ديد اما از آرمان و از انقلاب نگسست و هر بار صبورانه پيمان تازه بست و از دل ويرانه­ها، شكوهمندانه و عاشقانه سر بر آورد و در آسمان وطن اسلامی باليد.

دزفول اين همه را به مدد پيوند با عاشورا و پيوستگی با اهل بيت(ع) يافته است. اين سرسبزی او محصول حضور «سبزقبا»ست و اين صفا و صلابت و صداقت او ره­­آورد نفس فرزندان اهل بيت(ع) و پيران عارفی است كه در گوشه‌گوشه شهر، زيارتگاه دل­­های عاشق و صادق مردم­اند و ملجأ و سرچشمه ايمان و ايثار و استقامت.

دزفول، شهر «چهارم خرداد» است، شهری كه حماسه چهارم خرداد او تصوير و توصيف عظمت و شوكت و اصالت اوست. دزفول شهر نمونه است، پايتخت مقاومت مردم ايران و نماد صبوری ايران اسلامی در هشت سال دقاع مقدس است.

دزفول را بايد شناخت و شناساند و هر كوشش و جوششی در اين راه، پويه­ای خداپسندانه، حق‌خواهانه و شهيدستايانه بود و اين مجموعه، سروده­های شاعران درباره دزفول قهرمان و صبور و شاعران شهر دزفول درباره سال­های هشت‌گانه ايمان و ايثار و اخلاص و شهادت است.

اميد است اين دفتر شعر، طليعه مجموعه­­های ديگر باشد كه در آينده‌ای نزديك از مشرق ذوق شاعران ديگر طلوع كند و تصوير و ترسيم هويت شهری كه بلد طيب و دژ نفوذناپذير و پل آسمان و همسايه صدای بال فرشتگان است، باشد.