پاسخ به:اخبار قرآنی (1391/03/06)
شنبه 6 خرداد 1391 10:25 PM
آيتالله مدرسی:
فقيه در مقام فقاهت و اجتهاد بايد ديد حكومتی داشته باشد
گروه حوزههای علميه: فقيه وقتی در مقام فقاهت و اجتهاد در میآيد بايد ديد حكومتی داشته باشد؛ استنباط مسائل فردی و جمعی بدون اينكه يك فرد ديد و بينشی حكومتی به همراه اطلاعات لازم داشته باشد امكانپذير نيست.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، آيتالله مدرسی، در اولين همايش از سلسله همايشهای فقه حكومتی با عنوان «ظرفيتهای فقه جواهری در قلمرو فقه حكومتی» كه پنجشنبه، 4 خردادماه، در موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمينی(ره) برگزار شد، بيان كرد: در مساله فقه حكومتی بايد حدود مشخص شود؛ چرا كه اگر اينطور نشود باعث افراط و تفريط میشود، فقه حكومتی فقهی است كه متعلق به موضوعاتی است كه به حكومت مربوط میشود.
وی ادامه داد: فقه جنبههای مختلفی دارد كه هر كدام به مسائلی مربوط میشود؛ بنابراين فقه حكومتی فقهی است كه در مسائلی مربوط به فقه ولايت فقيه، مساله جهاد و ... بررسی میشود كه در اين مسائل ما كمبود داريم و بسيار كم به آنها پرداخته شده است؛ مباحثی مانند حقوق شهروند، مسئوليت و حدود و اختيارات حاكم، آزادیها و .... كه در غرب حدود 300 سال است كه به آن میپردازند در فقه خيلی كم كار شده است كه دليل اصلی آن مسائل تاريخی است.
آيتالله مدرسی عنوان كرد: تعريف ديگر اين است كه فقيه وقتی در مقام فقاهت و اجتهاد در میآيد بايد ديد حكومتی داشته باشد؛ يعنی حتی وقتی میخواهد مساله طهارت و نجاست را در نظر بگيرد وقتی مراجعه به ادله میكند بايد ديد حكومتی داشته باشد، استنباط مسائل فردی و جمعی بدون اينكه يك فرد ديد و بينشی حكومتی به همراه اطلاعات لازم داشته باشد امكانپذير نيست، ائمه در موقعيتهای مختلفی حكمهای خاصی دادهاند.
وی ادامه داد: مساله پيچيدهای مانند سهم امام از جمله موضوعاتی است كه فقيه بايد ديدی جامع در آن داشته باشد و اينكه بايد در كجا مصرف شود مسئلهای مهم است، سهم امامن بايد بر اساس علم به رضايت امام مصرف شود، گاهی اوقات كه اينگونه ديده میشود كه امام بخشنده است، مهربان است؛ بنابراين استنباط میكنند كه استفاده از سهم امام هر گونه كه باشد مورد رضايت ايشان است
آيتالله مدرسی عنوان كرد: بخش بخش كردن فقه برای توجه بيشتر به بخشی از فقه است، يا به يك قول از بينش فقهی است اما اينكه بخواهيم مجتهد حكومتی تربيت كرد، بدون اينكه انسان درتمام ابواب مجتهد باشد ميسر نمیشود، فقه يك مساله به هم پيوسته است اين گونه نيست كه ابواب و بخشهای فقهی بی ارتباط باشند. به طور مثال بخش بخش شدن در مساله پزشكی باعث مشكلات بيشتر شده است هر چند فوايدی هم دارد.
وی با تاكيد بر اينكه برخی از مبانی فقه حكومتی در كلام يا علوم ديگر است اظهار كرد: ما يك حكم حكومتی داريم يك فقه حكومتی، حكم حكومتی اين است كه ولی فقيه حاكم حكمی را صادر میكند و لازم الاجرا است، اما مسألهای كه اينجا مورد بحث قرار گرفته است فقه حكومتی است نه حكم حكومتی.
