خدايا
خدايا ناپاکم و گناه آلود,اما ميدانم اگر نگاه رحمتت را بر من بيفکني قلب من چون برف,سپيد و پاک خواهد شد .
خدايا!ذهنم پريشان است,قلبم بي قرار است,و افکارم شوريده اند و درمانده ام.پس رشته زندگي ام را به دست هاي امن تو ميسپارم.
خدايا!مرا قلبي ببخش که براي ديگران بتپد ,با اشک ديگران اشک بريزد,از شادي ديگران شاد شود,و رنج ديگران را رنج خود بداند قلبي که مرا با تمامي آفرينش پيوند زند.
