اخبار قرآنی (1391/03/05)

گروه سياسی: پيشينه حضور رهبر معظم انقلاب در جبهه‌های خوزستان به نخستين روزهای آغاز جنگ تحميلی بازمی‌گردد؛ حضوری كه تا هنگام انتخاب ايشان به عنوان رياست جمهوری، تقريباً به صورت مستمر ادامه داشته و خاطرات فراوانی را در حافظه تاريخی دفاع مقدس به يادگار گذاشته است.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، پايگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيت‌الله العظمی خامنه‌ای، به مناسبت چهارم خرداد، روز دزفول، عكس‌نوشتی از حضور رهبر معظم انقلاب در روزهای موشك‌باران شهر دزفول را به روايت آقای محمدعلی امين‌راد، مسئول وقت حزب جمهوری اسلامی در خوزستان منتشر می‌كند.

در نخستين ماه‌های آغاز جنگ تحميلی عراق عليه ايران، شهر دزفول آماج حملات موشكی رژيم بعثی عراق بود و در اين بين مناطق مركزی شهر بيشتر از ساير نقاط مورد هدف قرار می گرفت. نكته‌ی جالب توجه آنجا بود كه دفتر حزب جمهوری اسلامی در دزفول كه دفتر مركزی حزب در استان خوزستان هم به شمار می‌رفت، در اين منطقه قرار داشت و از اين رو ما هر چند روز يك‌بار شاهد اين حملات موشكی بوديم.

حضرت آيت‌الله خامنه‌ای در آن روزها در خوزستان بودند و به عنوان نماينده‌ی امام در وزارت دفاع در خط مقدم مقابله با نيروهای بعثی حضور داشتند. در روز يكشنبه ۴ آبان ۱۳۵۹ شهر دزفول در يك روز چندين مرحله مورد حمله موشكی قرار گرفت؛ عراق از صبح تا شب چندين بار شهر را موشك‌باران كرد. وضع به شدت بحرانی بود و تعداد زيادی از مردم بر اثر اين حملات موشكی به شهادت رسيده و يا زخمی شدند. آيت‌الله خامنه‌ای در اين روز در جبهه حضور داشتند و شب به دزفول آمدند و در پايگاه چهارم شكاری دزفول ماندند. اين در حالی بود كه شهر همچنان مورد هدف موشك‌های رژيم بعث بود و شب، ۵ نقطه‌ی شهر مورد هدف موشك قرار گرفت كه در اين حملات حدود ۱۰۰ نفر شهيد و ۲۵۰ تن مجروح شدند.

صبح روز بعد حضرت آيت‌الله خامنه‌ای به دفتر حزب آمدند تا از نزديك اوضاع شهر را بررسی كنند. در همان نزديكی حزب يك نانوايی بود كه چند ساعت قبل مورد هدف موشك قرار گرفته بود و افرادی كه در صف نان بودند شهيد و يا زخمی شدند. صحنه‌ی به شدت رقت برانگيزی بود. پيكرهای سوخته و به خون غلتيده‌ای كه نه سر داشتند و نه دست و نه پا، قلب همه‌ی ما را به درد آورده بود. مردم آن منطقه كه از حضور حضرت آيت‌الله خامنه‌ای مطلع شده بودند، در مقابل دفتر حزب تجمع كرده و شعار «جنگ جنگ تا پيروزی» و «موشك جواب موشك» سر می‌دادند. آقا احساس كردند كه در اين شرايط بايد از مردم تفقدی شود و از اين رو فرموند كه بهتر است به مسجدی در همين نزديكی‌ها برويم تا من به عنوان نماينده‌ی امام خمينی (رحمه‌الله) با اين مردم مقاوم هم‌دردی كنم كه اين كار با توجه به موقعيت شهر از لحاظ امنيتی كار خطرناكی بود.

ايشان پياده و در ميان خيل جمعيتی كه در مقابل دفتر حزب تجمع كرده بودند به سمت مسجد امام خمينی (رحمه‌الله) رفتند و در آنجا برای مردم مصيبت‌ديده صحبت كردند. بعدازظهر همان روز هم با حضور ايشان مجلس پرجمعيت ديگری در مسجد جامع تشكيل شد و شهيد هاشمی‌نژاد كه آن روزها در دزفول بودند و تعداد زيادی از علما و روحانيون شهر مثل مرحوم آيت‌الله قاضی و مرحوم مخبر دزفولی در جلسه حضور داشتند. ايشان در اين جلسه برای مردم سخنرانی كرده و از صبر و استقامت آنان تجليل نمودند؛ صحبت‌هايی كه در تسكين دردها و آلام مردم دزفول مؤثر بود و باعث آرامش خاطر آنان شد.