اخبار قرآنی (1391/03/03)

گروه بين‌الملل: در حالی‌كه طرح الحاق بحرين به عربستان سعودی با مخالفت كشورهای عضو خليج‌ فارس مواجه شده است و تظاهرا‌ت‌ها عليه آل خليفه ادامه دارد، متحد آل‌ سعود برای سركوب شيعيان اين كشور، دست به دامن رژيم صهيونيستی شد.

درخواست «احمد محمد الدرسی»، سفير بحرين در بلژيك و «عذراء نونو»، سفير يهودی‌تبار بحرين در آمريكا، از رژيم صهيونيستی برای حمايت از آل‌ خليفه و كمك به نيروهای سعودی مستقر در اين كشور برای سركوب بيشتر شيعيان معترض به حكومت منامه، اين سؤال را پيش می‌آورد كه آيا طرح الحاق بحرين به عربستان، گلی است كه رژيم آل‌ خليفه به دروازه خود زده است؟

در واقع رژيم آل‌ خليفه كه اميدوار بود، حمايت كشورهای عضو شورای همكاری خليج‌ فارس را برای الحاق به عربستان جلب كند، با مشاهده ناكامی در اين مسير، استراتژی سركوب با توان و نيروی بيشتر را در پيش گرفت تا بتواند از آنچه كه برخی رسانه‌ها از آن به عنوان «پايان آل‌ خليفه» نام برده‌اند، رهايی يابد و در اين زمينه، هيچ متحدی جز عربستان نداشت، ولی طرح الحاق به جای اين‌كه باعث بهتر شدن وضعيت حكومت منامه شود، اين رژيم را به سمت بحران‌های جديد كشاند.

آل‌ سعود كه كشورشان را ام‌القرای جهان اسلامی می‌دانند، در ارتباط تنگاتنگ با رژيم صهيونيستی؛ بزرگترين ناقض حقوق بين‌الملل، قرار دارند و عبارت «دوستِ دوستِ من، دوستِ من است!» در اين‌جا عينيت يافته و رژيم آل‌ خليفه، در نهايت و با مشاهده ناكامی در طرح الحاق، دست به سوی رژيمی دراز می‌كند كه كشتار و قتل‌عام مسلمانان فلسطين و لبنان را در كارنامه دارد و بايد با سركوب شيعيان معترض بحرين، به ايجاد دموكراسی در اين كشور كمك كند!

سفرای بحرين در بلژيك و آمريكا، در نخستين جلسه پارلمان يهوديان اروپا در بروكسل، طی سخنانی، ضمن متهم كردن ايران به تحريك شيعيان اين كشور، تظاهرات مردم بحرين را جدا از قيام‌هايی دانستند كه در تونس، ليبی و مصر روی داده است. حتی احمد محمد الدرسی، سفير بحرين در بلژيك، اظهار كرد كه «نه تنها هيچ رابطه‌ای بين قيام‌های منطقه با شورش(!) شيعيان اين كشور وجود ندارد، بلكه اين اقدامات بيانگر دخالت كشورهايی چون ايران در برهم زدن وضعيت بحرين است و رژيم آل‌ خليفه در اين زمينه نيازمند حمايت رژيم صهيونيستی برای مقابله با "مشكل مشتركی" به نام ايران است!»

پايگاه اطلاع‌رسانی حزب ضدصهيونيستی فرانسه با درج مطلبی با عنوان «درخواست كمك منامه از رژيم اسرائيل برای ايجاد دموكراسی!» ضمن تحليل سخنان سفرای آل‌ خليفه، عنوان كرده است كه اتحاد اين دو رژيم برای سركوب تظاهرات‌كنندگان، نوعی شعله‌ورتر كردن آتش جنگ در خاورميانه است.

نويسنده اين مطلب با بيان اين‌كه «اظهارات سفرای بحرين در پارلمان يهوديان اروپا نوعی آماده‌سازی روانی مردم جهان برای آغاز جنگ» است، عنوان می‌كند كه «طرح الحاق بحرين به عربستان نخستين مرحله از اين توطئه برای افزايش خشونت عليه شيعيان» به شمار می‌رود.

در حالی كه همه مسلمانان و حتی ديگر مردم جهان به خوبی از اين موضوع اطلاع دارند كه رژيم صهيونيستی و آمريكا به دنبال تصاحب نفت و ثروت كشورهای اسلامی حوزه خليج‌ فارس هستند، ولی شيوخ عرب گويی خود را به خواب خرگوشی زده‌اند تا اين واقعيات را ناديده بگيرند و سرنوشت مسلمانان را در ازای حفظ قدرت به دست سلطه‌طلبان بسپارند.

ايجاد جنگ و درگيری بين مسلمانان و شعله‌ور ساختن آتش نفاق ميان شيعيان و اهل تسنن، تنها و شايد بتوان گفت بهترين راهكاری است كه امروز در دستوركار نظام‌های سلطه‌طلب جهان قرار گرفته است و نمونه آن را امروز می‌توان در سوريه و يا شهر طرابلس لبنان مشاهده كرد. رژيم آل‌ خليفه نيز كه با دست ردّ كشورهای عربی برای تصويب طرح الحاق به عربستان سعودی مواجه شده است، با آگاهی كامل از اين توطئه، به جای اين‌كه آخرين نفس‌های عمر سرشار از خشونت و كشتار را به توبه و عذرخواهی از مردم بی‌دفاع اين كشور صرف كند، به عجز و لابه و التماس به رژيم صهيوينستی اختصاص داده است تا شايد آخرين شانسش برای باقی‌ماندن در قدرت را از دست ندهد.

بی‌شك چنين اقداماتی بيش از پيش چهره واقعی حكومت منامه را برای جهانيان آشكار می‌كند ولی مسئله مهم در اين‌جا، اين است كه رژيم آل‌ خليفه و نمايندگانش در كشورهای مختلف، سعی می‌كنند تا با نسبت دادن قيام مردم اين كشور به جمهوری اسلامی ايران، از فشارهای بين‌المللی كه در حال حاضر عليه برنامه صلح‌آميز هسته‌ای كشورمان وجود دارد، سوء‌استفاده كنند و به جامعه ببن‌الملل اجازه ندهند كه صدای اعتراض شيعيان بحرين را بشنوند و به حقيقتِ آن‌چه در اين كشور می‌گذرد، آگاه شوند.

ولی دير يا زود، مردم بحرين ثابت خواهند كرد كه بايكوت خبری، ورود نيروهای آل‌ سعود به اين كشور و سركوب شيعان معترض، حمايت تسليحاتی و نظامی رژيم صهيونيستی و تلاش كشورهای منطقه برای جلوگيری از رسيدن آنان به دموكراسی واقعی، مانع دستيابی آنان به حقوقشان نخواهد شد و معادله تك‌مجهولی اين كشور هيچ جوابی جز «پيروزی» نخواهد داشت.

داوود عظيمی