اخبار قرآنی (1391/03/03)

گروه ادب: خالق اثر «يكشنبه آخر»، با اشاره به دلايل كاهش تعداد آثار با موضوع حماسه خرمشهر گفت: مستندات دفاع مقدس بايد به سهولت در اختيار محققان، پژوهشگران و نويسندگان قرار بگيرد تا شاهد آثار فاخری در اين نوع ادبيات باشيم.

معصومه رامهرمزی، خالق اثر «يكشنبه آخر»

معصومه رامهرمزی، خالق اثر «يكشنبه آخر» در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) با اشاره به كاهش آثار با موضوع حماسه خرمشهر در سال 90، اظهار كرد: در چند دهه گذشته شاهد آثار مطلوبی با موضوع حماسه خرمشهر بوديم تا جايی كه در برخی سال‌ها تعداد آثارها به 300 اثر افزايش يافت اما متأسفانه در سال 90 شاهد كاهش تعداد آثار در اين زمينه بوديم.

وی افزود: آنچه اكنون درباره حماسه خرمشهر در ادبيات مقاومت پرداخته شده نسبت به عظمت و بزرگی آن اندك است؛ متأسفانه در انعكاس واقعه عظيم خرمشهر غفلت كرده‌ايم. شايد 10 هزار و 500 عنوان كتاب با موضوع دفاع مقدس برای ادبيات كشورمان مطلوب باشد، اما اين رقم با گذشت حدود سی سال از جنگ كافی نيست.

خالق اثر«يكشنبه آخر» تصريح كرد: خرمشهر در ادبيات مقاومت از دو جهت تبيين شده است كه می‌توان به خاطرات رزمندگان، روايت مردان و زنان و بحث‌های پژوهشی اشاره كرد. كتاب‌های بسياری با محتوای مناسب درباره حماسه خرمشهر منتشر شده اما در آن آثار همه زوايا مطرح نشده است.

وی ادامه داد: پرداختن به جزئيات كامل واقعه عظيم حماسه خرمشهر منوط به روايت خاطرات از سوی فرماندهان جنگ و بخشی بر عهده پژوهشگران است كه پيگيری بيشتری كنند تا فتح خرمشهر را از جهات مختلف مورد بررسی قرار دهند.

رامهرمزی اظهار كرد: در حماسه خرمشهر، نيروهای مردمی و اقشار مختلف نظام نقش بسزايی داشتند كه اين نقش بايد در ادبيات مقاومت ديده شود.

وی افزود: يكی از دلايل كاهش آثار با موضوع مقاومت، كاهش انگيزه‌های فردی و شخصی است، هر اندازه انگيزه‌های درونی افراد بيشتر شود، قطعاً شاهد آثار بهتری در زمينه دفاع مقدس خواهيم بود. افراد بايد احساس كنند كه روايت خاطرات جنگ، موضوع مهمی است و نبايد از نظر دور نگه داشته شود، بلكه خاطرات تبديل به كتاب شود.

خالق اثر «يكشنبه آخر» تصريح كرد: بخش زيادی از مستندات دفاع مقدس در اختيار مراكز پژوهشی، مطالعاتی و تحقيقاتی بوده كه آرشيو شده است، بنابراين محققان و پژوهشگرانی كه برای نگارش مطالب‌شان نيازمند اين مستندات هستند، كه متأسفانه دسترسی به آن دشوار است و اين موضوع انگيزه فردی را كاهش می‌دهد.

وی ادامه داد: مستندات مورد نياز پژوهشگران و نويسندگان بايد به راحتی در اختيارشان قرار بگيرد تا آثاری كه در اين باره توليد می‌شود به لحاظ پژوهشی و مطالعاتی در سطح مطلوبی باشد. موضوعاتی همچون دفاع مقدس و حماسه خرمشهر بايد به درون دانشگاه‌ها و پايان‌‌نامه‌های دانشجويی راه يابد تا افراد ضرورت پرداختن به اين موضوعات را احساس كنند.

رامهرمزی اظهار كرد: هر اندازه به واسطه بروكراسی اداری، كار پژوهشگران و محققان را برای توليد آثار با موضوع دفاع مقدس دشوار كنيم، به مرور زمان تعداد آثار كاهش خواهد يافت و آثار به سمت كتاب‌سازی پيش خواهد رفت.

وی پرورش نيروهای آموزشی را در ارتقای ادبيات مقاومت و دفاع مقدس مؤثر دانست و گفت: برای ارتقای ادبيات مقاومت و دفاع مقدس نيازمند تربيت نيروهايی در زمينه خاطره‌نگاری، خاطره‌نويسی و مصاحبه هستيم.

اين نويسنده معاصر تصريح كرد: در ادبيات مقاومت، بايد جايگاه خاطره‌نگار، خاطره‌نويس و مصاحبه‌كننده مشخص شود. متأسفانه خاطره‌نگار را به عنوان نويسنده نمی‌پذيرند در حالی كه خاطره‌نگار به واسطه عناصر داستانی اثری را خلق می‌كند و تفاوت چندانی با يك داستان‌نويس ندارد.

وی ضمن انتقاد از نظرات برخی از منتقدان مبنی بر اينكه در آثار دفاع مقدس و مقاومت شاهد غلو و بزرگ‌نمايی هستيم، گفت: باور وقايعی كه در خرمشهر رخ داده برای مخاطب سخت است، زيرا فضای امروز با آن‌ روزها تفاوت دارد، بنابراين برخی از منتقدان چنين ادعايی می‌كنند. به عنوان مثال در بخشی از خاطرات خرمشهر نگاشته می‌شود كه موتور در حال حركت است، تركش به سواره موتور می‌خورد و سر از بدن جدا می‌شود، موتور تا چند ثانيه با سواره بدون سر حركت می‌كند و به زمين می‌افتد. باور اين موضوع شايد برای نسل امروز ما سخت بوده چرا كه نسل امروز در آن زمان و شرايط نبوده است.

رامهرمزی ادامه داد: يك فرمانده جنگ آنقدر حرف برای گفتن دارد كه نيازی به غلو كردن و بزرگ‌نمايی كردن واقعه نيست. غلو و بزرگ‌نمايی برای افرادی است كه در اين واقعه نقش كمرنگی داشتند، بنابراين از اين دو عنصر استفاده می‌كنند.