بانک مقالات مهدویت

سابقه تحقيق درباره بازشناسي ممدوحان حافظ در غزل هاي مدحي اين شاعر و تلاش براي تطابق آن بر شخصيت هاي تاريخي، به روزگار شرح و تفسير غزل هاي وي در قرن دهم بازمي گردد. اين مقاله مي کوشد سيماي محبوب حافظ را در غزلي از ديوان وي با مطلع زير بازشناسي کند:
آن سيه چرده که شيريني عالم با اوست                            چشم مي گون، لب خندان، دل خرم با اوست
مساله اصلي اين پژوهش، اين است که آيا مي توان از طريق نشانه هاي برشمرده شده محبوب حافظ در اين غزل، آن را منطبق بر ويژگي هاي مهدي موعود (عج) دانست. نتايج اين تحقيق که بر دستاوردهاي اصول و روش هاي علم تفسير و تاويل متن با رويکرد هرمنوتيک ادبي مفسر محور استوار است، نشان مي دهد هر چند به دليل ماهيت تاويل پذيري و ابهام و ايهام ذاتي بسياري از غزل هاي حافظ، انطباق ممدوحان مورد اشاره وي بر شخصيت هاي تاريخي در بسياري از موارد غير ممکن است. از آن جا که نشانه ها و اشارات انکارناپذير در اين غزل از يک سو و همسويي و همساني انديشه مرکزي طرح شده در آن با انديشه محوري حافظ در ديوان وي درباره مهدويت از سوي ديگر مطابقت دارد، ترسيم سيماي واقعي محبوب حافظ و انطباق آن با يک شخصيت تاريخي، دور از دسترس نمي نمايد.

 نسخه قابل چاپ