بانک مقالات زنان

در اين پژوهش، رابطه خودكارآمدي تحصيلي با پيش رفت تحصيلي در 300 دانش آموز دختر سال دوم دبيرستان در گرايش هاي علوم رياضي و علوم انساني (در منطقه 6 تهران) بررسي شده است. ابزار به كار گرفته در اين پژوهش، پرسش نامه خود كارآمدي تحصيلي جينك و مورگان (به سه سازه كوشش، بافت، و استعداد) بود. هم چنين، پيش رفت تحصيلي با ميانگين نمره درس هاي كلامي (ادبيات و دستور زبان فارسي) و رياضي (هندسه، آمار و رياضي) در نيم سال پاياني سنجيده شد.
يافته هاي پژوهش نشان داد كه خودكارآمدي تحصيلي در هر دو گروه آزمودني از پيش بيني پيش رفت تحصيلي برخوردار است. اين بررسي نشان داد كه از ميان سازه هاي خود كارآمدي تحصيلي (كوشش، بافت، و استعداد) در رگرسيون گام به گام، در هر دو گروه آزمودني سازه «كوشش» بيش ترين بهره را در پيش بيني پيش رفت تحصيلي دارد. به سخن ديگر، دختران هر دو گروه پيش رفت تحصيلي خود را بيش تر برآمده از كوشش دانسته اند تا استعداد. در اين بررسي، آزمون z فيشر نشان داد كه گرايش تحصيلي نقشي تعديل كننده (مستقل دوم) در رابطه خودكارآمدي تحصيلي با پيش رفت تحصيلي ندارد، ولي در رابطه پيش رفت تحصيلي با سازه بافت تعديل كننده است. اين پژوهش نشان داد كه تفاوت دو گروه آزمودني در خودكارآمدي تحصيلي، پيش رفت تحصيلي، و استعداد معنادار است، ولي در سازه هاي بافت و كوشش تفاوتي ديده نشد. يافته ها هم چنين نشان داد كه هر اندازه خودكارآمدي تحصيلي فرد بالاتر باشد، پيش رفت تحصيلي بيش تري خواهد داشت و هر اندازه بافت خانه و مدرسه فضاي بهتري براي دانش آموز فراهم سازد، گرايش او به رشته هاي علوم رياضي بيش تر خواهد شد.

 نسخه قابل چاپ