بانک مقالات زنان

فرار دختران از خانه اگر چه در نگاه اول پديده اي فردي است اما با توجه به پيامد هاي سوء آن كه در نظم اجتماعي اختلال و آشفتگي ايجاد مي كند، منشا بسياري از رفتارهاي ضد اجتماعي و انحرافي مانند خودفروشي، اعتياد به مواد مخدر و مشروبات الكلي، توزيع مواد مخدر، تشكيل باندهاي فساد و فريب ساير زنان و دختران، رواج روسپي گري و شيوع انواع بيماري هاي مقاربتي و ... مي شود. اين پديده سبب مي شود كه سطح جرم و جنايت در جامعه افزايش يابد و در نتيجه امنيت و سلامت اجتماعي به مخاطره بيافتد.
فرار دختران از خانه معلول شبكه پيچيده اي از عوامل موثر خانوادگي، رواني، اجتماعي و فرهنگي است که شناخت آنها مستلزم تلاش علمي دقيق و جامع است. در اين راستا پژوهش حاضر به منظور شناسايي عوامل اجتماعي موثر بر فرار دختران از خانه طراحي و اجرا شده است.
در اين پ‍ژوهش ابتدا مباني نظري موضوع در حوزه هاي نظري گوناگون تدوين و چارچوب نظري و فرضيات تحقيق تنظيم شده و مدل تحليلي تحقيق طراحي گرديده است.
با توجه به محتواي موضوع تحقيق و اهداف و فرضيات مطرح شده در اين تحقيق، از روش «علي–مقايسه اي» استفاده شده است. جامعه آماري در پژوهش حاضر شامل تمامي دختران 12 تا 25 ساله دو شهر تهران و مشهد بوده كه به هر دليلي از منزل فرار كرده اند. در رابطه با دختران فراري، ما عملا با «جامعه در دسترس» سر و كار داريم، يعني دختراني كه در مراكز گوناگون سازمان بهزيستي در دو شهر تهران و مشهد نگهداري مي شوند كه در زمان انجام تحقيق حدود 63 نفر در تهران و 80 نفر در شهر مشهد بوده اند. با توجه به حجم محدود جامعه آماري مناسب تر اين بود كه تمام نمونه موجود مورد مطالعه قرار گيرند. لذا تمام 143 دختر فراري در دسترس مورد مطالعه قرار گرفتند. جامعه آماري ديگري كه براي مقايسه با اين جامعه در نظر گرفته شده است شامل تمامي دختران عادي 12 تا 25 ساله شهرهاي تهران و مشهد بوده اند. در خصوص دختران عادي نيز با توجه به حجم نمونه، 150 نفر در تهران و 150 نفر در مشهد به شيوه اتفاقي سيستماتيك در پارك ها و مراكز خريد سطح شهرهاي تهران و مشهد انتخاب و مورد بررسي قرار گرفتند. بر مبناي نتايج به دست آمده از آزمون t، در هر يک از شهرهاي مشهد و تهران و بطور کلي در هر دو شهر تفاوت معناداري در شاخص هاي زير، بين دختران فراري و غيرفراري وجود دارد: نااستواري روابط والدين، واگذاري مسووليت بزرگسالان به دختران، وجود سابقه جرم يا رفتار انحرافي در خانواده دختران، تضاد با سرپرستان، احساس اهميت در خانواده، کنترل اجتماعي خانواده، احساس تبعيض در خانواده، عزت نفس و احساس خوشبختي. نتايج تحليل رگرسيوني نيز حاکي از آن است که متغيرهاي؛ نااستواري روابط والدين، سبک تربيتي خانواده، موقعيت اجتماعي-اقتصادي، نوع رابطه دختران با پدر، خودپنداره، تضاد دختران با والدين و پايبندي خانواده به ارزش هاي ديني در پيش بيني متغير فرار دختران از منزل معنادار بودند.
در پايان راهکارهاي دوازده گانه اي بر اساس نتايج حاصله از تحقيق براي کاهش اين پديده اجتماعي پيشنهاد گرديد.

 نسخه قابل چاپ