بانک مقالات زنان

در نظر شاعران معاصر فلسطيني خاک وطن اشغالي به مثابه دلبري است با بي نهايت نام هاي فريبنده و زيبا. شاعر براي دست يافتن به محبوب خود [وطن] از روزنه خيال وارد مي شود و نگاه ويژه و متفاوتي به آن دارد. پس از وقوع حوادث سخت و بحراني فلسطين که با اشغال اين سرزمين در 1948 به اوج خود رسيد، شاعر از «زن» به عنوان نمادي براي بيان احساس و شدت دلبستگي خود به وطن بهره جست. از اين رو براي برانگيختن شور حماسه و ايثار در کالبد بي جان هموطنانش، ميهن اشغالي خود را به زيبارويي دربند تشبيه مي کرد که جوانان وطن براي آزادي او از بذل جان دريغ نورزيده اند. مسلما جنيست شعراي فلسطيني در کيفيت بهره گيري از اين نماد و نوع نگرش و تفکر آنان بي تاثير نبوده است. نگارندگان در اين پژوهش کوشيده اند تا به جستجوي نگاه نمادين شعراي فلسطيني به زن، از خلال آثار و انديشه هاي دو تن از شاعران برجسته اين سرزمين يعني فدوي طوقان و ابوسلمي بپردازند.

 نسخه قابل چاپ