بانک مقالات مدیریت دولتی

بي گمان امروزه تقويت توانمندي افراد در بخش عمومي مي تواند نقش مهمي در بهبود كيفيت خدمات ارايه شده از سوي سازمان ها ايفا نمايد. امروزه مزيتي كه سازمان ها براي پيشي گرفتن از يكديگر دارند نه در بكارگيري فناوري جديد، بلكه در بالا بودن اعتماد به نفس و ميزان تعهد كاركنان به اهداف سازماني نهفته است. به عبارتي عنصر خلاقيت و دانش به عنوان عنصر برتري بخش در رقابت مطرح شده است. در تحقيق حاضر 20 عامل اثرگذار بر توانمند نمودن كاركنان شامل اطلاعات، اختيار، تيم كاري، شيوه رهبري، آموزش، تعلق سازماني، تجربه اندروزي، روشن بودن اهداف و خط مشي، مشاركت، عدم تمركز، دسترسي به منابع، مسووليت، تشويق، غني سازي شغل، هدايت و حمايت، معني دار بودن شغل، اعتماد به نفس، ابهام نقش، اهميت قائل شدن به كاركنان و محيط شناسايي گرديدند، كه با استفاده از تكنيك تحليل عاملي، پنج عامل با مقدار ويژه بالاي 1 احصا كه تحت عناوين "توجه به رشد فردي و طراحي شغلي"، "توجه به مسايل نيروي انساني و تيم هاي كاري"،‌ "سبك رهبري"،‌ "توجه به رسميت و شفافيت" و "توجه به محيط و عدم تمركز" نامگذاري گرديدند. پنج عامل مذكور بر روي هم 64.533 درصد واريانس كل متغيرها را تبيين نمودند و عامل اول يعني عامل توجه به رشد فردي و طراحي شغلي با ارزش ويژه 7.746 و تبيين 38.729 درصد از واريانس به عنوان مهمترين عامل تاثيرگذار بر توانمندسازي كاركنان تعيين گرديد كه نشان دهنده درجه اهميت اين عامل مي باشد.

 نسخه قابل چاپ