بانک مقالات مدیریت دولتی

در سال هاي اخير به منظور علمي نمودن سياست ها، فعاليت نهادهاي سياست پژو در فضاي سياست گذاري، افزايش يافته است. هدف از اين پژوهش بررسي تاثير اين نهادها در فضاي سياست گذاري است. به اين منظور از مدل ارايه شده توسط دوکشير و ترلاو استفاده شده است. اين مدل که روند سياست پژوهي را شکل مي دهد، از چهار بعد، تشخيص مشکلات و شناسايي مسايل، درک مسايل اصلي، پشتيباني از برنامه اقدامات انتخابي و اثر ارزيابي و فرآيند کنترل تشکيل شده است. فرض بر آن است روندهاي فوق تاثير زيادي بر علمي نمودن سياست ها خواهند گذاشت. در بررسي پيمايشي بين نهادهاي سياست پژو در ايران، مرکز پژوهش هاي مجلس شوراي اسلامي به عنوان جامعه آماري انتخاب شده است. از بين 120 نفر اعضا جامعه آماري، 40 نفر به روش تصادفي ساده انتخاب شده اند. اطلاعات به وسيله پرسشنامه جمع آوري و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. بر اساس نتايج به دست آمده در هر چهار بعد، بين وضع موجود و وضع مطلوب تفاوت معناداري وجود دارد. به اين معنا که فعاليت هاي سياست پژوهي در جامعه آماري از تاثيرگذاري لازم در فضاي سياست گذاري برخوردار نيست. تحليل و تبيين قرار گرفتن در اين وضعيت، بخش پاياني اين مقاله را شکل مي دهد.