بانک مقالات مدیریت دولتی

روند رو به رشدي در توجه سازمان ‏ها به يادگيري به عنوان يکي از مهم ترين منابع سازماني براي کسب مزيت رقابتي ايجاد شده است. زيرا نگرش يادگيرندگي موجب کسب فرصت ‏ها‏‏يي براي ارتقاي قابليت سازماني و درک مشکلات فرا روي فعاليت‏ هاي مشترک با شرکا مي ‏شود. سوال اصلي اين پژوهش عبارتست از: تاثير فرآيندهاي يادگيري روي عملکرد در همکاري‏ هاي مشترک چيست؟ جامعه آماري بالغ بر 250 نفر از افراد دست اندرکار در مرکز تحقيقات ايران ‏خودرو‏‏ است که از اين تعداد نمونه اي 105 تايي به ‏طور غير تصادفي انتخاب شدند. براي گردآوري اطلاعات مورد نياز از روش هاي ميداني استفاده شده است. پرسشنامه اين پژوهش، بالغ بر 19 سوال است که 15 سوال آن مربوط به متغيرهاي مستقل و 4 سوال مربوط به متغير وابسته (عملکرد) است. به منظور تجزيه و تحليل داده‏ ها‏‏ از تحليل رگرسيون خطي استفاده شده است. نتيجه پيمايش نشان مي‏‏دهد که بيشترين يادگيري در سطح انتقال اتفاق افتاده است و بيشترين تاثير را روي عملکرد داشته است. به ترتيب، يادگيري در سطح جذب و بهره برداري در مورد مطالعه شده، کمتر‏‏ اتفاق افتاده و تاثير کمتر‏‏ي روي عملکرد داشته است.

 نسخه قابل چاپ