در یک تعریف کلی خانواده ای موفق است که ارتباط بین اعضا و ازدواج هایی که درون این رکن مهم جامعه صورت می گیرد نیز موفق باشد.

** در خانواده های موفق اعضای خانواده گوش شنوا دارند، همدیگر را تایید می کنند و به حرف ها و نظرات یکدیگر احترام می گذارند.

** خوش مشرب هستند، احساس مسوولیت می کنند، درست را از نادرست تشخیص می دهند، محبت و تنبیه در این خانواده ها به اندازه است.

** فرهنگ گفت و گو وجود دارد و به اخلاق پایبندی دارند.

با شرایطی که گفتیم وقتی یکی از اعضای خانواده جوان یا نوجوان مشکل یا مساله را در درون خانواده مطرح می کند همه مشورت می کنند تا او به نتیجه مقولی برسد. در چنین خانواده ای، فرزند علاقه خود را به یک فرد و ازدواج با او پنهان نمی کند. وقتی به سنی برسد که نیاز به ازدواج کردن دارد به راحتی واقعیت را بیان می کند. 

اگر جوانی با این موضوع مواجه شود و نتواند به راحتی تصمیم بگیرد و حرف دلش را به خانواده اش منتقل کند، دلیلش این است که او مهارت ابراز این موضوع را کسب نکرده است. این مساله برمی گردد به اینکه اگر این فرد مهارت زندگی را به درستی در خانواده و جامعه آموزش دیده بود، بدون به وجودآمدن مشکلی مساله را با خانواده اش مطرح می کرد. برای سرگرفتن یک ازدواج مراحل مختلفی وجود دارد که باید به آنها توجه کرد:

** آماده سازی خود، آماده سازی والدین، مرحله شناسایی همسر، مرحله آشنایی، مرحله عقد و عروسی

بحث ما درباره مرحله سوم به بعد است؛ یعنی زمانی که دختر و پسر انتخابشان را کرده اند و حالا می خواهند پدر و مادرشان را در جریان موضوع قرار بدهند. یعنی برگشت به مرحله دو. اگر فردی درگیر این حالت شده باشد ابتدای امر باید خودش را باور داشته و به مرحله ای از رشد عقلی و جسمی رسیده باشد که بتواند به راحتی تصمیم بگیرد و سپس والدینش را در جریان بگذارد. اگر نتواند موضوع را با پدر و مادرش مطرح کند، این فرد هنوز برای امر ازدواج آماده نیست. اگر کسی غیر از این روال، عمل کند، مطمئنا مخفی کاری کرده است که تبعات سویی به دنبال دارد و همه را درگیر خود خواهد ساخت.