مقالات علوم سیاسی

در اين مقاله مقوله سياست گذاري فرهنگي در چارچوبي معطوف به نظريه، مدل و مرجعيت مورد توجه قرار مي گيرد. در بعد نظري عرضه داشت هاي دو جريان بزرگ جامعه شناسي (جامعه شناسي سازمان ها و جامعه شناسي ساختار گراي تکويني) با يکديگر مقايسه مي شوند. اين دو جريان به ترتيب برداشت هايي انتقادي و در عين حال مثبت، و مبتني بر سوءظن و منفي از مداخله دولت در سياست هاي عمومي و به تبع آن سياست هاي فرهنگي را پيش رو مي گذارند. در زمينه مدل، سه مدل سياست گذاري فرهنگي مرتبط با سه کشور ايران، فرانسه و ايالات متحده آمريکا موضوع بحث واقع مي شود. اين سه کشور را مي توان از دولت حداقل تا دولت حداکثر مورد طبقه بندي قرار داد. در خصوص مرجعيت، بر شکل گيري مرجعيتي بين المللي در ارتباط با سياست هاي فرهنگي تاکيد مي شود. چنين مرجعيتي برخي مدل هاي سياست گذاري را با چالش هايي اساسي رو به رو مي کند.

 نسخه قابل چاپ