مقالات علوم سیاسی

اين نوشتار بر آن است تا تحول گفتمان سياسي شيعه را در قرن بيستم نشان دهد. داده هاي پژوهش حاکي از آن است که گفتمان سياسي شيعه بر خلاف دوره حضور امام معصوم (ع) در دوره غيبت تنوع دارد. بدين معنا که در دوره هاي خاص بنا به عللي گفتمان سياسي خاصي شکل گرفته است. مهم ترين تحول گفتمان شيعه در قرن بيستم تحول از سياست گريزي و تمايل به ضرورت دخالت در مسايل سياسي با هدف تشکيل حکومت اسلامي است. از اينرو، گفتمان ولايت فقيهان عادل، گفتمان سياسي غالب شيعه در اين دوره است، که با پيروزي انقلاب اسلامي به گفتمان حاکم تبديل شد.

 نسخه قابل چاپ