مقالات علوم سیاسی

تئوري معرفت شناختي مکتب اصلاح طلبي ديني ناظر بر ضرورت تعامل عقل و دين در سنجش صحت و سقم گزاره ها و ايده هاي مختلف است. اين تئوري با دو چالش عمده نظري مواجه بوده است. يکي از اين دو چالش ناظر بر ادعاي متجددين مبني بر تعارض نظريه تعامل عقل و دين با ضرورت «آزادانديشي» است و چالش دوم ديدگاه اصل گرايان مبني بر مغايرت نظريه مزبور با ضرورت «عبوديت الهي» است. اين مقاله با پرسش از ميزان حقيقي بودن مدعيات متجددين و اصل گرايان در خصوص تئوري تعامل عقل و دين، اين فرضيه را به آزمون نهاده است که مدعيات مزبور، با واقعيت تئوري معرفت شناختي اصلاح طلبان سازگاري ندارد و به يک عبارت اثباتي، تئوري تعامل عقل و دين، هم با آزادانديشي و هم با عبوديت الهي قابل جمع است. اين فرضيه با رجوع به متون دست اول برخي از اصلاح طلبان مذهبي و با استفاده از روش تفسير به آزمون نهاده شده است و نتايج به دست آمده، مويد اعتبار فرضيه مورد بررسي است.

 نسخه قابل چاپ