مقالات علوم سیاسی

طي يک دهه گذشته استفاده از تحريم به عنوان ابزاري جهت مهار و جلوگيري از گسترش سلاح هاي کشتار جمعي به سرعت گسترش يافته و کاربرد آن دستخوش تحولات ژرفي شده است. به منظور درک نقش منع گسترش سلاح هاي کشتار جمعي در سياست خارجي قدرت هاي بزرگ به طور عام و در اعمال تحريم از سوي اعضاي دايم شوراي امنيت به ويژه آمريکا و اتحاديه اروپا به طور اخص، مي بايست پايه ساختار ادبيات گوناگون و مهم تر از همه مطالعات بر نظريه روابط بين الملل و تحريم ها بررسي شود. اين مقاله تلاش دارد با توجه به شرايط حساس تحريم کشورمان اين خلا مطالعاتي را پر نمايد. اگرچه دو ساختار تحريم و تئوري هاي روابط بين الملل داراي روابط غيرقابل انکاري هستند اما به بندرت به صورت پيوسته بررسي شده اند.

 نسخه قابل چاپ