مقالات علوم سیاسی

تاريخ به معناي پژوهش درباره رويدادهايي است که در يک دوره زماني خاص از سوي افراد پژوهشگر به شمار آمده، به چشم ديده شده و در ذهن، مورد عطف توجه قرار گرفته اند و به کار ساختن سازه اي از روايت درباره همان رويدادها آمده اند. واقعيت فزون بر تاريخ است و با فاصله اي بسيار از حيث عدد و رقم، پيشتاز است. اين امر به زايش هويت مي انجامد. هويت در اين معنا يکي از محک هايي است که مي توان با تکيه بر آن، رخداد تاريخي شده را بررسي کرد. هنگامي که از هويت به مثابه فرآيند سخن مي گوييم در حقيقت از استمرار پديده هاي تاريخي شده اي سخن به ميان آورده ايم که يک فرد، گروه، قوم يا ملت در مقام پاسخ به پرسش هايي که از او درباره گذشته اش پرسيده اند، بر مي آيد. نگارنده با واکاوي چهار اثر تاريخي در صدد بررسي عنصر ايراني هويت در گزارش هاي تاريخي روزگار قاجاران برآمده است.

 نسخه قابل چاپ