پاسخ به:مقالات علوم سیاسی
جمعه 15 اردیبهشت 1391 12:59 PM
| 13 : فصلنامه سياست- مجله دانشكده حقوق و علوم سياسي تابستان 1388; 39(2):259-280. |
| توسعه سياسي در ايران پس از خرداد 1376 |
| عباسي سرمدي مهدي*,راهبر مهرنوش |
| * دانشگاه تربيت معلم تهران (خوارزمي) |
|
نظريه هاي توسعه سياسي با پايان يافتن جنگ جهاني دوم و رهايي کشورهاي جهان سوم از استعمار (تحت عنوان نوسازي) به طور گسترده در مطالعات سياسي مطرح شد. پس از سير تحول طولاني، در دوره جديد، ادبيات و مفهوم توسعه سياسي به "دموکراسي" فرو کاسته شد. چنين تحولي با روند روبه رشد دموکراسي و پيدايش مباحث مربوط به آن در کشورهاي در حال توسعه همراه بوده است. در ايران نيز در صد سال اخير، جنبش هاي فکري متعدد در زمينه مذکور ظهور کرده و به مبارزات گسترده پرداخته اند. مقاله حاضر مي کوشد علاوه بر بيان مفهوم توسعه سياسي، به بررسي آن در ايران بويژه پس از انقلاب اسلامي 1357 بپردازد. در اين ميان، با توجه به پرسش اصلي مقاله، محتواي فکري اصلاحات در قالب شعار توسعه سياسي و روند تحقق آن، ميزان موفقيت اصلاح طلبان در تئوريزه و عملياتي کردن شعارهاي خود پس از خرداد 1376 و اساسا ارتباط و چگونگي پيوند مقولات طرح شده با نظام سياسي- قانوني حاکم، ديدگاهي آسيب شناسانه تجزيه و تحليل و بررسي مي شود. |
| كليد واژه: توسعه سياسي، دموکراسي، قانون مداري، قانون اساسي، اصلاحات، مردم سالاري ديني، دين، جمهوري اسلامي، ايران، دوم خرداد، اصلاح طلبان |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
