مقالات علوم سیاسی

در نگاه به تحولات معاصر ايران زمين ديدگاه هاي گوناگوني مطرح شده است. تلاش اين نوشتار آن است که ضمن معرفي نظريه «اجتماع گرايي» (communitarianism) با بهره گيري از آن به بررسي تاريخ انديشه سياسي ايران معاصر بپردازد. الگوي اجتماع گرايي به عنوان يکي از رويکردهاي پست مدرن، جرياني است که سنت فلسفي و سياسي مکتب مسلط غرب؛ ليبراليسم و برخي از مباني دوران مدرنيته را به زير سوال برده است. با استفاده از اين الگو، ايران جديد، جامعه اي با شرايط فرهنگي- سياسي خاص خود است که از اجتماعات و سنت هاي متفاوت و متکثر برخوردار است. هر يک از سنت ها با عقلانيت خاص خود، به عنوان سنت تحقيقاتي- پژوهشي از سويي به بسط عقلانيت خود پرداخته و از سوي ديگر به گفتگو، کشمکش، همکاري و سايش با ديگر سنت ها مي پرازد. هر کدام از سنت ها در پي تبيين و تدقيق شيوه اي از حيات اجتماعي و سياست است. اين فرايند به پيدايش نهادهاي اجتماعي و سياسي گوناگون مي انجامد.

 نسخه قابل چاپ