مقالات علوم سیاسی

در كنار عوامل تاثيرگذار مهم سياسي، فرهنگي و مذهبي، در اين مقاله از فرضيات روانشناسي اجتماعي تذكر (Ted Gurr) براي تفسير تاثير سرما خوردگي اجتماعي و اقتصادي بخش اعظمي از جامعه ايران بر تغيير راي دهي آنان در دوم خرداد 1376 استفاده مي شود. در اين خصوص، مدعاي اين مقاله به شرح زير است. نارضايي اجتماعي و ادراك اجتماعي بخش عظيمي از جامعه مبني بر محروميت نسبي موجب شد تا لحن انتقادي و گرايش اصلاح طلبانه خاتمي آراي بسياري از ناراضيان اجتماعي را به خود جلب كند، كه از برنامه اقتدارگرايي بوروكراتيك عملگراها دچار احساس محروميت نسبي شده بودند. در اين راستا، نقش احساس فاصله ميان انتظارات يا توقعات افراد با واقعيت هاي اقتصادي، اجتماعي يا حتي سياسي و تاثير آن در ايجاد تغييرات رفتاري به اشكال مختلف (پرخاشگري و يا رفتارهاي اجتماعي خاص و حتي راي دادن به جناح خاص) مورد بحث قرار مي گيرد. البته مي توان از فرضيات اين تئوري براي تفسير دوره هاي مختلف رياست جمهوري در ايران استفاده كرد. اما بدليل حجم زياد، متغير هاي دخيل، در اين مقاله فقط تاثيرات اقتصادي مديريت سياسي اجرايي عملگرا ها و راي دادن دوم خرداد مورد بحث قرار مي گيرد.

 نسخه قابل چاپ