مقالات علوم سیاسی

در ميان همه نظريه پردازان گفتمان، نظريه لاكلا و موفه جايگاهي خاص دارد؛ از آن كه اين دو انديشمند بهتر از ديگران توانسته اند نظره اي را كه ريشه در زبان شناسي دارد به عرصه فرهنگ، اجتماع و سياست بكشانند. آنها با ارايه صورت بندي نظام مند از نظريه گفتمان به وسيله ايجاد زنجيره به هم پيوسته از مفاهيم جديد، ابزاري كار آمد براي شناخت و تبيين پديده هاي سياسي به دست داده اند. در عين حال گستردگي مولفه ها و تكثر مفاهيم در نظريه لاكلا و موفه موجب شده است بيشتر مطالب موجود در تبيين اين نظريه، به نوعي در دام پراكندگي و عدم انسجام گرفتار آيد. از اين رو پژوهش حاضر، مي كوشد با ارايه دسته بندي منسجم و منظم از مولفه هاي نظريه گفتمان اين دو انديشمند به وسيله برجسته سازي مفاهيم اصلي و قراردادن ساير مفاهيم و مولفه ها ذيل آنها و نيز ارايه مدل، فهم و چگونگي به كارگيري اين نظريه را در موضوعات گوناگون سياسي اجتماعي در قامت يك چارچوب نظري علمي تسهيل نمايد.

 نسخه قابل چاپ